darkparadise

Şu an mutlu muyum ? Hiç değilim. Çünkü artık o sıkı sıkı bağlandığım hayallerin hiö biri yok çünkü asıl başrolde olanlar yok. Bir kitap gibiyim fakat başrollerin tek tek öldüğü bir kitap. Sonunda yalnızlaşan bir insanı anlatan kitap. Aslında yalnız da değilim yanlış tabir olur bu. Sadece eksik kalmış bir insan. Sonu gelmeden rafa kaldırılmış üstü tozlarla kaplanmış bir kitabım. Yer yer alçısı dökülmüş, camından bile güneş sızmayan, tozların her yeri kapladığı bir odadayım düşlerimde. Zifiri bir karanlıktayım ve bu karanlıktan öıkmak sa kalmak da benim elimde. Gün gelince o karanlıktan çıktım diye yazacağım bu panoya. Mutlu olduğum bşr hayatta… ama eski dostlarımı çok özlüyorum… özellikle seni Elif… sen hep benim en değerli kardeşim olarak kalacaksın. O rafa kaldırılan tozlu kitabın en güzel köşesi sana ait. Ve sen M. o kitabın en kuytu köşesindesin, en derinindesin kimselerin okumadan geçtiği yerdesin. Çünkü sen hayatımda hiç varolmamışsın gibi devam edeceğim hayatıma. Ama o kitabı her açtığımda da sadece benim gözüme çarpan yer de olacaksın… 2030 da görüşmek üzere…

Yıl 2026… Burayı eskiden mutlu olduğum için kullanırdım. Tabi eskiden dediğim 7 yıl önce falan şimdi 20 yaşındayım lakin bu 7 yıl içinde hayat bana çok şey öğretti. O zamanlar ortaokul sondum şimdiyse üniversiteyi bitirmeme son 1 yıl.. bu yazıyı şu an yazıyorum çünkü belki yine yıllar sonra burası aklıma gelirde belki bıraktığım bu notu görür buruk bir tebessüm ederim. 2030 da tekrar döneceğiö buraya o zaman tabi bir işim olmuş olması lazım artık. Kariyerimi kurmuş olmam lazım. Belki bir de arabam olur… ha bir de yanımda sevdiğim insanlar. Şu an bu 7 yıl içinde hayatımda ki insanların çoğu gitti. Kardeşim dediğim insanlar. Aşığım dediğim insan. Bazen insan özleyip böyle eskilere bakarak kendine hatırlatıp acı çektiriyor boşuna. Ama sanırım eskiyi hatırlamak bana acı değilde her şeyin nasıl zaman içerisinde bambaşka hale gelebileceğini tekrar tekrar yüzüme vuruyor. Bu yüzden zaman içerisinde kendime böyle uzun yazılar yazıp kenarda yıllanmaya bırakıyorum. Şimdi yapacağım gibi. Bir zamanlar bu panoyu böyle süsleyen insan bile artık hayatımda değil. Hayatıma ne kadar insan girdiyse bir o kadarıda çıktı. Şu an hayatımda belli başlı kişiler var bakalım zaman bunları nasıl değiştirecek… hala kendimi çocuk hissediyorum ama sanırım artık gerçekten büyüdüm:) 
          Büyümek bazen güzel bazen kötüymüş bunu öğrendim. Küçükken yani bşr 7 yıl öncesi büyümek isterdim hep büyüyüpte sevdiğim insanlarla kurduğum hayalleri gerçekleştireyim isterdim. Şu an o hayalleri gerçekleştirebilirdim tabi sevdiklerim yanımda olsaydı. Bu yüzden artık hayal de kurmuyorum büyümek hayal kurmayı da elimizden alıyormuş..

biraz da biz kazanalim dimi

he valla
          iyiler kaybediyo

içimi döktüğüm bir weverse vardı... :< yeni gelen güncellemeyle uygulamayı sikip attılar, boş boş kaldım şimdi de xğdmxğdkxğsmxşsös

konumun tam olarak bulunduğum yer, 

meraba. 

ayrıca ne zaman sıkılsam, cevapları olmayan sorularla dolsam buraya kaçıyorum

of... 

bazı sözleri geri alamıyoruz ve geri alınamayacak sözleri söylemeye devam ediyoruz...