thefelora
قبلا بهت گفتم نه!
اینکه گلبرگ ها میریزن ولی گل ها تحمل میکنن
ولی غنچه ها چی؟
راجبشون بگو
اگه غنچه ایی کنده بشه چی؟
کندن غنچه ها سخت تر نيست؟
من وسط فاجعه ایستادهام
دستی گلوم رو گرفته و فشار میده ولی نفسم قطع نمیشه
زخم تماشای این ویرانی زندگی رو روزی صد بار ازم میگیره
صبر کن
بذار بارون بگیره و بعد رهام کن
بذار وقتی پاهام جون داشت که از پیشت بره رهام کن
بذار گریه ام بند بیاد بعد رهام کن...
چرا همیشه میخوای رهام کنی؟
چرا غمت رهام نمیکنه.
ameliaf2001
@thefelora درسته... ولی و اما و اگر کلمه نیستن یه دنیا قصه ان از تصمیمات اشتباه و راه های نرفته از افسوس گذشته از اون وقتی که اشتباهی مرتکب شدی اما همش این نیست نه؟ بعدش به دنیا تجربه اس بعدش یه زندگی دیگه اس اونقدر باید قوی باشی که هم خودت رو پاهات وایسی هم نزاری گلت پر پر شه .... صحبت قدرت نیست صحبت موندنه صحبت تکرار نکردن رها کردن هاس... صحبت ترسو نبودنه ترس اینکه نکنه با نور شدن واسه ی غنچه ی تازه رشد کرده ات خودت تموم بشی؟ دلت اونقدری بزرگ میشه که هم ترس از عظمتش بترسه و جایی واسش نباشه هم اونقدری بزرگ که شاخه گلت بیشتر ریشه بزنه ، همه جا رو پر کنه و باغ گل بشه میخوام بمونم... حتی اگه اون دنیا باشم حتی اگه تو جهنم باشم ، بهشت رو واست همیشه سبز نگه میدارم از اتیش دوباره زنده میشم و کنارت میمونم بلکه جسماً.. بلکه روحاً
thefelora
@ameliaf2001 یادت باشه شاید"کلمه به حساب نمیاد نمیتونی بگی شاید و به آینده امید داشته باشی که حتما همونی که میخوای اتفاق بیوفته. شاید؟ مسخره اس کنار گلت بمون تا پژمرده بشه ولی ریشه هاشو بیرون نکش اگه پر پر شد جون میگیره ریشه داره هنوز ،غنچه میده... ولی نگو شاید شاید کلمه به حساب نمیاد ولی اگه زندگی بعد از مرگ خیلی بهتر از اینجا باشه چی؟ یادم رفت ولی و اما و اگر و شاید کلمه به حساب نمیان...
ameliaf2001
@thefelora رها کردن سخته حتی اگه دل نداشته باشی حتی اگه بی رحم ترین باشی حتی اگه کلی دلیل واسه انجامش داده باشی بزار تا وقتی بارون بند میاد فکرکنم بزار تا وقتی که بعد از گریه خوابت میبره پیشت باشم بزار کنار گلم بمونم اجازه بده... شاید تونستم زیباترش کنم شاید شاداب ترش کردم شاید هیچوقت نتونستم غنچه تازه نفسمو بکنم کاری کن بتونم برم بتونم بعدش رو پاهام وایسام چون ندیدنت مرگ منه و مرگ بزرگترین و اخرین ترس هر کسی عه...
