thegiaour

save that, to die, i leave my love alone.

yaratılanın yaratıcısına duyduğu özlem: bir çocuğun annesinden kopamayışı gibi adeta

bir özlem var, nasıl tanımlanır bilmiyorum; tanrıyı özlüyorum, tanrıyı arıyorum yana yakıla. herhangi bir dine mensup ol(a)mamak bazen yoruyor

özüme dönmüşüm, annemin karnındaymışım, ve benliğimden tamamen sıyrılmışım gibi. çocukken geceleri tanrıyla—o zamanlar ay olarak bedenleştirdiğim—konuştuğum gecelere dönüyorum sanki

bahara erer gülümüz

onun bir çizimi gibi görünmek isterdim

inanılmaz bir yetenek, inanılmaz bir zevk. başkalarında gördüğü o saf ve duru güzelliği bu kadar narin bir şekilde yansıtabilen bir başkasına henüz rastlamadım ve rastlayacağımı da pek sanmıyorum

güncel takıntım 

2. sınıfta mitoloji hocam bu şiirin fiziksel bir kopyasını hediye etmişti, çok özel 

büyük kişilerin sırlarına ortağım,
            gene de na şu kadar övünemem.
            bütün ayıplar bende ama,
            ne yapıp yapmalı,
            ulaşmalı dostlara,
            geride kalmayı kendime yediremem.

ironik