kalp kırmak benim için çok zor.. ama kırık kalbimle kalp kırmak hiç zor değil.. acıyorum.. kendime...ve ben bir bulanık resimde inancı ararken bulduğum tek şey eksiklik.. neyin eksikliği? bir kalemin, bir gülüşün, bir güvenin, bir sadakatin, bir aşkın, bir ruhun, bir yaranın.. hangisi benim ki.. bir eşsizliğin mi? evet öyle..çok zor nefes almak gri dumandan.. ama bi o kadarda uyuşturucu çünkü ağrılarımı unutturuyo.. uyuyamadığım gecelerin acısını, göz kapalarımdaki sızıyı ve okuduğum satırlardaki pişmanlığı..
güneşin doğduğu günü, ay'ın parlaklığının vurduğu geceyi veya yokluğunda saydığım yağmur damlalarının acısını anlatmak gerekirse zor küçüğüm.. aklındaki düşüncelerle seni bıraktığım için üzgünüm çünkü ben düşünemiyorum.. aciz bir durumda olan insan ne düşür.. ben bilmem.. ben artık kendimi bilemem..
-мaria