theillestbitchv

keşke ağustosuda kırıklarıyla terk etseydin

jeremyorns

kaydı olmayan bir evde buldum kendimi, öylesine kimsesizdim ki mahvolduğumu düşünüyordum kendime bittiğini artık dönüşü olmadığını düşünüyordum, şimdiyse kalkanını bile aşamayan ı zavallıya üzülüyorum 

jeremyorns

ancak gelemiyorum gidemiyorum veya kaçamıyorum, ben kaldım ve kaçamıyorum pes etmeye karar verdiğimde en son bir yıldızın parladığını görüyorum 
          bu nasıl bir çıkmaz böyle ne ölmek ne de yaşamak tam anlamıyla mümkün? korkuyorum tanrım