Fotoğrafların ile her gece dertleşirim aslında bütün gecelerim senli geçer ve ne kadar fotoğraf bulsam saklar açar açar bakarım ama büğün çöktüğün bir fotoğrafa denk geldim ne kadar gülsende bilirim çökmüşsün kimse dikkat etmemiş ama ben ederim senin derdinden tasandan bir ben anlar ben koşarım için yapacağına benim için yansın ben taşırım derdini sen ağlama ağlayacak biri varsa oda benim koskoca denizde yelkensiz kalan benim sen üzülme olur mu
İnsan işte yazamadan duramıyor helle bide yüreği kor gibi yanıyorsa sevdiği için ölmeli insan diye bir dörtlük okudum içime bir ateş düştü kaç kere öldüğümü bir hak bilir işin ilğinç tarafı hiç pişman olmadım biliyormusun kalbim yanıtlıyor beni seni taht bilmiş ne yapsam vazgeçiremiyorum dinlendiğim durak oldun
Çok yoruldum bir tanem sanki ruhum benden ayrı yaşıyor gibi hissediyorum tenim küsmüş benden aklım sensiz infilak olmuş gibi hayat en zor senaryoları bana yaşatıyor öyle bir yorgunluk ki nefes alamıyorum yaşlandım saçlarıma aklar düştü bi sen değişmedin içimde seni unutmak ihanettir
Hayatımın kadını seni sevmekten hiç bıkmadım ve hiç vazgeçmedim her ne olursa olsun sensiz ğeçen çok zaman oldu
Bilirsin öyle şiir falan yazmayı beceremem :) ama arada buraya dökülmeyi seviyorum sanki yanımda gibisin tutunacak tek dalımsın uyuyayım şimdi belki görürüm seni rüyamda falan
Yaptığım herşey iyi kötü yanlışlarıyla biraz daha yanımda kal diyeydi