“İnsan döneceği bir yeri olduğu kadar vardır” demişsin. Belki de insan, dönebileceğine inandığı bir umut kadar vardır. Çünkü bazen gerçekten dönecek bir yer kalmaz. Kapılar kapanır, yollar değişir, insanlar uzaklaşır. Ama insan yine de içinde bir yere dönmeye devam eder. Kimi çocukluğuna döner, kimi bir bakışa, kimi bir sese, kimi de artık var olmayan bir zamana.