Eski zamanlarda ay ışığının hiç eksik olmadığı bir bahçede yalnızca beyaz zambaklar açarmış. Bahçenin sahibi genç kız, savaşta kaybettiği kişiyi her gece aynı yerde beklermiş. Günler geçtikçe göz yaşları toprağa karışmış. Bir gece diğer çiçeklerin arasında tek bir koyu renkli zambak açmış. İnsanlar bunun yasın ve sadakatin çiçeği olduğunu söylemiş. O günden sonra siyah zambak, içinde sönmeyen bir sevgiyi ve sessiz acıyı temsil etmiş.

- Siyah zambak, herkes gibi olmak istemeyen insanların çiçeğidir. Karanlığın içinde bile zarif kalabilmeyi simgeler. Dışarıdan sert görünen ama içinde yoğun duygular taşıyan kişileri anlatır.