Kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış bir insanı korkutamazsınız. Hissedecek bir duygusu kalmayan insanı sevemezsiniz. Sorunun karşınızdakinde olduğunu düşünürsünüz ama kendinize bakmazsınız. İşte benim hayatıma giren insanların çoğunun sorunu buydu. Beni anlayan olmadı; anlamayı geç, anlamaya çalışan bile olmadı. Onlara göre ben her şeyi hallederdim. Başıma ne gelirse gelsin ses etmez, önüme bakardım; kimseye anlatmadan güçlü bir şekilde ilerlerdim. Bu yüzden 'ben hep hallederdim.' Sorun benim halletmem değildi, ben her zaman hallederdim zaten; asıl sorun, onların 'nasıl olsa halleder' deyip sadece kendilerine odaklanmalarıydı. Kendi hayatlarında yaşanan en ufak problemi bile abartmalarıydı. Belki de hayatım boyunca istediğim gibi bir insan çıkmayacak karşıma. Kimseden bir beklentim yok ama eğer olur da çıkarsa şimdiden söyleyeyim: Hazır ol bol acılı hayatına. Eğer benimle olmak istersen, cehennemimdeki cennette yaşamaya hazır ol.
~Leyal's