theysaymia

kanmak isteyene en basit yalan bal olurmus.
          	tadi damaginda kalirmis da bir gun felaketi olurmus.

theysaymia

umursanmamis cumleler, kirginliklar, kizginliklar
          beni yoran, yoran, yillar onceye uzanan
          icimdeki ses uyariyor, dur, dur, dur
          bunu bin kez yasadin, daha da yasama
          dinlenmedigin yerde bagirip durma
          sana acilmayan kapilari calma
          esiklerinde bekleyip yorulma
          ciceklerini ekme o bahceye solduruyorsa
          harcama kelimelerini seni yoruyorsa
          bos ver
          sen uzan
          bak gokyuzune
          izle yildizlari
          milyonlarca
          senin de bir yildiz dolusu an var yasayacagin
          bunlara aldirma
          yasa sen
          kendin olarak
          kendin kalarak
          sevdigin yerlerde
          sevildigin yerlerde
          iyi hissettigin,
          deger gordugun yerlerde
          yasa

theysaymia

cok sevmisse peki,
          ama sevgisi onu oldurmusse,
          tekrar ve tekrar ve tekrar.
          yorulmussa kalbi,
          sevmekten,
          ve guvenmekten,
          ve ozlemekten.
          ve sonra vazgecmisse,
          kapiyi kapatip gitmisse.
          
          bilmem ne zaman acar,
          bilmem bir daha ne zaman,
          ne zaman boyle sever,
          tum kalbiyle.

theysaymia

veda tasir temmuz geceleri,
          ve gunduzleri, ve oglenleri.
          heybesinde yalnizca gozyasi vardir,
          gecen her gunu kalbe yaradir.
          temmuz benim icin veda demek,
          peki,
          veda ne demek?
          bir turlu alisamadigim kalp sancisi demek,
          ya da 
          bilmem.