Öylece yürüdüm boş sokaklarda. Kendimi kandırdım hep mutluyum diye ama bir an dursam çöküp ağlayacaktım kaldırım köşesine.
Neydi beni tutan kendime zarar vermemek için? Oysa ki heyecanlı olmaz mıydı insan doğduğu günde? Neden ölümü bu kadar beklerdi dilek tutacağı halde. Her köşeye baksam gözlerimi dolduran bu yalnızlık hissi de neydi? Kafamı bulandıran bu anılar rüzgarı benden gidecek miydi?
Ignore User
Both you and this user will be prevented from:
Messaging each other
Commenting on each other's stories
Dedicating stories to each other
Following and tagging each other
Note: You will still be able to view each other's stories.