"yaşamadan, hissedemezsin yazdığını."
aklımda 5 yıl önce yaşlı bir adamın dedikleri kendini tekrarlarken zihnim alev alev yanıyordu, yaşamadan yazamazsın Masal. kalemine kan bulaşmadan, ruhu olmaz kelimelerinin. oturduğum yerden kalkarken üstümdeki mezarlık toprağını silkeledim, yaşamamış olmalıydım.
mezarlıktan çıkarken arkama son kez baktım
"kalemimden çıkacak her cümle senin için bundan sonra, yaşatacağım her ruh sana ithaf bundan böyle. yaşadım ve hissettim, güzel uyu babacığım."