hammerstøn

tek bir sesi duymam yetti bugünü buruk, bulutlu, yağmurlu, kasvetli hissetmeme
          tıpkı yedi yıl önceki gibi

yelkenler fora
          23!

bir görev sanki her doğum günümde buraya gelmek 
          içten içe bir emiri yerine getirmek
          1 yıl olacak en son buraya bir şey bırakalı
          her yaşımda hemen hemen bir şeyler var bana ait bu yerde
          çoğu insanın bilmediği bir ben var
          apaçık, maskesiz...
          
          herhangi bir gün oysaki
          ya da bir tık daha fazlası 
          daha ötesi yok
          ama içten içe özel kılıyorum
          öyle
          +1 yaştan fazlası değişmeyecek bende
          hayat bi anda tepe noktasına atmayacak
          hala aynı doğrultuda ilerlemeye devam edeceğim 
          ama özel bi yerde işte 
          20lerde yaş almak pek bi şey hissettirmiyor
          hepsi aynı bi yerde çoğu zaman
          fakat anlamlı olduğuna inanıyoruz bi yerde işte
          ister istemez
          yarın ile şu an arasında 1 yaş fark olsa dahi ben aynıyım 
          fakat bunca anlamlı anlamsızlığa rağmen de
          bu yer
          bu zamanda hep önemini hissettirecek bir şekilde
          saçma ya da değil
          öyle

ait değilim sanki hiçbir yere
          ne bu evdeki dört duvara
          ne bu şehirden bozma yollara, taşlara, kaldırımlara...
          ne de her gün gördüğüm onlarca insana
          hepsi birer birer daha çok yabancı geliyor artık
          vücuda takılan yeni bir organ gibi
          uyum sağlamayı bekliyorum çoğu zaman
          hissediyorum da
          ama günün sonunda daha çok zarar veriyorum o vücuda
          almalarını bekliyorum, sadece bekliyorum
          çok şey yapmak istiyorum 
          o kadar çok ki
          zaman yetmeyecek gibi geliyor hepsini gerçekleştirmeye
          zihnimin oyunlarından biri sadece 
          onun da farkındayım
          
          hep başka biri olmak istedim
          hayalimdeki o ben en çok olandı
          bugün daha bir farklı istedim bunu
          o kadar ben değildim ki
          ki hala ben değilim bende
          başka bir ev, başka bir "aile" düşledim durmadan
          çok güzeldi zihnimde olan bitenler
          ama zihnimdeydiler işte
          gözümü açtığımda soğuk dört duvarın nemi apaçık beliriyordu her haliyle
          bu benin yapması gerekenler duruyordu bi köşede
          diğer ben yoktu çünkü
          hiç olmamıştı
          olması yakın da gözükmüyordu
          
          yirmi ve buna ek olarak iki yaşım var
          ne düşlediğim ben benim
          ne de bunu değiştirmeye yeteri kadar cesaretim, çabam var
          gerçekliğin en kötü halleriyle yaşamaya bu ben devam ederken zihnimin derinliklerinde hayalini kurduğum ben hayallerini bir bir gerçekleştiriyor
          çok şey ukde kaldı bu yaşıma kadar
          dilerim bu kalmaz
          
          ben hala on un beşi yaşı kadarım
          yirmilere uzak bana
          yokum oralarda sanki
          zaman durmuş benim için
          hala oralarda bir yerdeyim
          küçük hissedip aynı zamanda nasıl büyük olabilir ki bir insan
          
          bugün ben ben hissetmek istedim en çok
          aynaya baktığımda uzaktım bendeki benden
          yine gerçeklik belirdi en çarpıcı haliyle yanımda
          fısıldadı bir şeyler aklımın derinliklerinde bir yerlere
          buna gerek olmamasını çok isterdim
          istediğim çok bir şey değildi oysaki
          en normalinden bir yaşama sahip olmaktı sadece
          keşke insan ailesini de seçebilse hayatta seçebileceği birçok şey gibi
          sorumlu olmadığımız onlarca nedenin yükünü çekiyoruz
          bir ömür, bir hayat, bir yaşantı boyunca..

Kalbinde doldurulamayan 
          Öylece bırakılmış herhangi bir parça varsa 
          Orayı seninle süslemek her sene daha da uzunca anmak istiyorum
          Bazen yıldızlarımız bizden uzağa kayıp gidiyorlar 
          Göğümüzde bir boşluk kalıyor böylece 
          Bu yüzden Mona olur da gezegenimiz ışıksız kalırsa bir gün 
          Sana ışık getirmek için orada olmak istiyorum 
          Seni daima takip eden 
          Kayboldugunda, kimseyi istemediginde, bazen kimsen olmadığında 
          Pencereni açıp bakınca gözüne ilk çarpan bir ışık kütlesi olabilmek 
          
           
          

27 kasımları tek anmana izin vermeyeceğim
          
          https://open.spotify.com/track/12ntTeqEeTg7GAVpe8Mhpl?si=o6i91SYbSluTyRBl9E1ADQ

23:59
          18 Kasım 
          22

son 3 dk bugünü uğurlamaya 
          bir dahakisi için bir yıl sonra tam tamına 
          gün aynı gün
          heyecan aynı
          kullanılan yaşlar
          veda edilen yaşlar farklı
          sonsuz bir döngü
          güle güle 18 kasım

edirne plaka olduk 
          h.o

https://open.spotify.com/track/1Xi84slp6FryDSCbzq4UCD?si=vhLv1ya_QTCw2uzPg4yiaA
          
          22 da paylaşılabilir ama ben bunu dinleyerek doğum günü notunu yazdım