toyasgarden

her gece ağlayışlarını duymaya artık katlanamıyorum kadın, ruhum parçalanıyor benim de.

yavaşça kaçıyorlar sanki; 

kim seokjin, güzelliğin karşısında kifayetsiz kalıyorum. sen gerçekten inanılmazsın,

yitirilmiş cümleler gibi bir günde bir kırlangıç hevesi gibi solmuş; nefesi. 

kaburgalarım kırılıyor, bütün bir bahar soluyor.

neden bu his gitmiyor, neden kurtulamıyorum?

sanırım fazla düşünüyorum...

ah stark, benim üzümlü kekim.

lele, gel kollarımda biraz dinlen 

`oneus ve ateez, sizi özledim çiçeklerim°