tracewithout

Her zaman aptal olmaktan veya aptal gibi davranmaktan nefret ettim diğer aptallar gibi olmamak için gerçekten çok çabaladım kimsenin beni sevmediğine inandırdım kendi ailemin arkadaşlarımın beni sevdiğini söyleyen herhangi birinin onca yıl kimsenin sevgisine ihtiyaç duymadım sonra sen seni hep seveceğim dedin inanmak istemedim bir insan bir insanı sonuna kadar sevemez ki bir gün gelir adımı bile hatırlamazsın en küçük hareketimle soğursun bir gün biter sevgin bunları düşünüyordum sonra bir gece kabuslarımla uyandım senin beni sevmediğini gördüğüm ve dibine kadar hissettiğim kabuslarla ben neden korktum bilmiyorum ama senin sevgisizliğini hissetmek iğrençti o zamanlar kabus diyebiliyordum şimdi gerçekten hissetmiyorum gerçekten sevmiyorsun eskisi gibi ben sana söylemiştim benim sevgim arttığında senin sevgin azalacaktı ben bunların hepsini biliyordum ama bir aptal gibi sana kandım bazı korkulardan ne kadar uzaklaşsakta bizi asla bırakmazlar benim en büyük korkum seni kaybetmekti sen bunu asla anlamadın yalan değildi ama söylediğin güzel sözlerden sen bile emin değildin başardın sen sevgilim gerçekten birinin beni sevdiğine inandım gerçekten birisini kaybetmekten deli gibi korktum birinin sevgisizliğini hissetmek midemi bulandırdı