translator_ntk

"ဆရာမ...နောက်လကျရင် ကျွန်တော့်စီးပွားရေး 
          	အဆင်ပြေပါ့မလား..."
          	
          	"ဆရာမ...ဒီနှစ်မကုန်ခင် ကျွန်တော့်မိန်းမ သားလေးမွေးပေးနိုင်ပါ့မလား..."
          	
          	"ဆရာမ...ကျွန်တော် ချမ်းသာလာမှာလား..."
          	
          	မေးခွန်းတစ်ခုပြီးတစ်ခု။
          	
          	မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် 
          	သူမရှေ့တွင် စုရုံးနေသော လူအုပ်ကြီးသည် 
          	သူမ၏ အဖြေတစ်ခွန်းကိုသာ စိတ်ရှည်ရှည် စောင့်မျှော်နေကြ၏။
          	
          	ဧပရယ်သည်က အပြုံးမပျက်။
          	
          	လက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို အသာ မကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး...
          	တစ်ပတ်လုံး ပြောနေကျ အဖြေကိုပင် ထပ်ပြောလိုက်သည်။
          	
          	"အနာဂတ်အတွက်...
          	စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး။"
          	
          	ထိုစကားကြားလိုက်သည်နှင့်...
          	လူအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်သက်သာရာရသည့် အပြုံးများ တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လာကြသည်။
          	
          	သို့သော်...
          	
          	April ၏ အပြုံးသည် ပို၍ နက်ရှိုင်းလာကာ...
          	
          	"ဘာလို့ဆို..."
          	
          	"အားလုံး...သေကြတော့မှာမို့လို့။"
          	
          	တစ်နေရာလုံး...
          	တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
          	
          	"...ဘာ..."
          	
          	တစ်ယောက်ယောက်၏ အသံက တုန်ရီစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။
          	
          	ဧပရယ် သည်ကတော့ ပျင်းရိသလို ပခုံးလေးတစ်ချက်တွန့်လိုက်ရင်း...
          	
          	"ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရောက်တော့မယ်။"
          	
          	"အများစုက...ပထမတစ်ပတ်တောင် အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
          	
          	ဟုတ်ပါ၏..
          	သူမကို ယုံကြည်သူကား တစ်ယောက်မှ မရှိ​​ေန​ခဲ့။
          	နှစ်ပေါင်းများစွာ သူမဆီ လာဟောနေကျ ကတ်စတန်မာဟောင်းများမှလွဲ၍...
          	
          	သို့သော်...
          	​ေ
          	သိပ်မကြာခင်မှာပဲ...
          	သူမ ဟောခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည်ကား ...
          	တစ်ခုပြီးတစ်ခု... အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။ 
          	
          	စတော့ဈေးကွက် ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။
          	
          	လေယာဉ်ပျက်ကျသွားခဲ့သည်။
          	
          	
          	...

translator_ntk

"ဆရာမ...နောက်လကျရင် ကျွန်တော့်စီးပွားရေး 
          အဆင်ပြေပါ့မလား..."
          
          "ဆရာမ...ဒီနှစ်မကုန်ခင် ကျွန်တော့်မိန်းမ သားလေးမွေးပေးနိုင်ပါ့မလား..."
          
          "ဆရာမ...ကျွန်တော် ချမ်းသာလာမှာလား..."
          
          မေးခွန်းတစ်ခုပြီးတစ်ခု။
          
          မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် 
          သူမရှေ့တွင် စုရုံးနေသော လူအုပ်ကြီးသည် 
          သူမ၏ အဖြေတစ်ခွန်းကိုသာ စိတ်ရှည်ရှည် စောင့်မျှော်နေကြ၏။
          
          ဧပရယ်သည်က အပြုံးမပျက်။
          
          လက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို အသာ မကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး...
          တစ်ပတ်လုံး ပြောနေကျ အဖြေကိုပင် ထပ်ပြောလိုက်သည်။
          
          "အနာဂတ်အတွက်...
          စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး။"
          
          ထိုစကားကြားလိုက်သည်နှင့်...
          လူအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်သက်သာရာရသည့် အပြုံးများ တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လာကြသည်။
          
          သို့သော်...
          
          April ၏ အပြုံးသည် ပို၍ နက်ရှိုင်းလာကာ...
          
          "ဘာလို့ဆို..."
          
          "အားလုံး...သေကြတော့မှာမို့လို့။"
          
          တစ်နေရာလုံး...
          တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
          
          "...ဘာ..."
          
          တစ်ယောက်ယောက်၏ အသံက တုန်ရီစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။
          
          ဧပရယ် သည်ကတော့ ပျင်းရိသလို ပခုံးလေးတစ်ချက်တွန့်လိုက်ရင်း...
          
          "ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရောက်တော့မယ်။"
          
          "အများစုက...ပထမတစ်ပတ်တောင် အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
          
          ဟုတ်ပါ၏..
          သူမကို ယုံကြည်သူကား တစ်ယောက်မှ မရှိ​​ေန​ခဲ့။
          နှစ်ပေါင်းများစွာ သူမဆီ လာဟောနေကျ ကတ်စတန်မာဟောင်းများမှလွဲ၍...
          
          သို့သော်...
          ​ေ
          သိပ်မကြာခင်မှာပဲ...
          သူမ ဟောခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည်ကား ...
          တစ်ခုပြီးတစ်ခု... အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။ 
          
          စတော့ဈေးကွက် ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။
          
          လေယာဉ်ပျက်ကျသွားခဲ့သည်။
          
          
          ...

translator_ntk

လူတစ်ယောက်ကို မုန်းတီးလာခြင်းသည် တစ်နေ့တည်းနှင့် ဖြစ်မလာတတ်။
          
          နေ့စဉ် ကြုံတွေ့နေရသော 
          အထင်သေးသည့် အကြည့်တစ်ချက်၊ 
          မကြားချင်ယောင်ဆောင်လိုက်ရသော စကားတစ်ခွန်း၊ 
          မတရားသဖြင့် ဖိနှိပ်ခံရသည့် အခိုက်အတန့်လေးများကသာ နှလုံးသားထဲတွင် တိတ်တဆိတ် စုပုံလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။
          
          သူမနှင့် စူပါမတို့ကြားက အကွာအဝေးသည်လည်း ထိုသို့ပင်။
          
          အစပိုင်း၌ သူမသည် သည်းခံခဲ့သည်။
          
          အလုပ်ကသာ အရေးကြီးသည်ဟု တွေးခဲ့သည်။
          
          တိတ်တိတ်လေး မျိုသိပ်ခဲ့သည်။
          
          သို့သော်...
          
          လူတစ်ယောက်၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းတွင်လည်း အဆုံးသတ်ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။
          
          ထိုနေ့က...
          စူပါမ၏ စကားတစ်ခွန်းသည် သူမ၏ နှလုံးသားကို မနာစေခဲ့။
          
          နာကျင်စေခဲ့သည်မှာ...
          
          အမှန်တရားကို သိလျက်နှင့် 
          မည်သူမျှ ထုတ်မပြောရဲကြသော တိတ်ဆိတ်မှုများသာ ဖြစ်သည်။
          
          လူအများရှေ့တွင် ရပ်နေရင်း...
          သူမသည် ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့၏။
          
          အချို့သော နေရာများတွင်...
          အမှန်ဖြစ်ခြင်းသည် မလုံလောက်သေး။
          အာဏာရှိသူ ပြောသောစကားကသာ အမှန်ဖြစ်တတ်သည်။
          
          ထိုအခိုက်အတန့်၌...
          သူမ၏ ရင်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု ကျိုးပဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
          
          ထိုနေ့မှစ၍...
          
          သူမ အလုပ်ကို ဆက်လုပ်နေသေးသည်။
          
          ပြုံးလည်း ပြုံးနေသေးသည်။
          
          ကတ်စတန်မာ များကိုလည်း အရင်လို ဂရုတစိုက် ဝန်ဆောင်မှုပေးနေသေးသည်။
          
          သို့သော်...
          
          တစ်ချိန်က...
          "ဒီနေရာမှာ ကြိုးစားနေသရွေ့ 
          တစ်နေ့နေ့တော့ ငါ့ကို မြင်လာကြလိမ့်မယ်..."
          ဟု ယုံကြည်ခဲ့သော ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကတော့...
          ထိုနေ့တွင်...
          တိတ်တဆိတ် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။
           #နန်းသခင် 

Yupar221

ချိုမြိန်သောဇနီးလေးက ရီဝမ်ဝမ်က စိုးရိမ်ခြင်းကင်းသောဆိုတာကို ဘယ်လိုဖော်လဲကြည့်ချင်တာကို လုံးဝပျောက်နေတာကြီးက အဆင်ပြေမနေဘူးအမရေ အဲ့အခန်းအတွက်အားတင်းထားတာကို အဲ့အခန်းကလုံးဝပါမလာနေတာက အဆက်ပြေမနေဘူး

Otakuwatermelon

ချိုမြိန်သောဇနီးဆိုးလေးက အတွဲ ၆ရှိသေးတာလား မတွေ့လို့ပါ အတွဲ၅ မှာတန်းလန်းကြီးဖြစ်နေလို့

Blue_Daisy14

Wattpad ကို စသုံးပြီး သိပ်မကြာဘူး ဒုတိယအနေနဲ့ စဖတ်ဖူးတဲ့ ctran ကို ပြပါဆို ကျဲ ဘာသာပြန်ပေးထားတဲ့ 'ချိုမြိန်သော ဇနီး ဆိုးလေး' ဟာဘဲ အရင်တုန်းက 'ဝန်ဇင်'app မှာပါ လိုက်ဝယ်ဖတ်တဲ့ထိ အရမ်း သဘောကျခဲ့တာ. နောက်ပိုင်းကျ ကျဲဆီက update မရတော့လို့ဆိုပြီး Google မှာ e tran ရှာပြီး ဖတ်တော့လည်း အစကနေ ကျဲ တင်သလောက်ထိကိုက တောက်လျှောက် မြန်မာလို ဖတ်လာတော eလို ဖတ်ရတော အားမရလို့ ကျဲ တင်ထားသမျှ အဟောင်းကိုဘဲ အထပ်ထပ် အခါခါ ပြန်ဖတ်နေဖြစ်တော့တာ. အခုမှ ကျဲ acc ကို သတိရလို့ ပြန်လာရှာကြည့်တာ active ဖြစ်တာ မြင်လိုက်ရတော့ crush ဆီက attention ရလိုက်တာထပ်တောင် ပိုပျော်နေမိသေးတယ် ပြန်လာတာ တစ်ကယ် များကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင့်

1Plus0

@Blue_Daisy14. ကျွန်တော်ရောပါတယ် ခုမှဝင်ကြည့်တာ ပီးသွားလို့ ပျော်သွားတာပဲ 
Reply

translator_ntk

@Blue_Daisy14 ဒီမန့်လေး ဖတ်ရတာ တကယ် ပျော်သွားတယ် 
            အားပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါရှင့်
Reply

translator_ntk

အမြည်းလေး စပြန်ကြည့်တာပါ ။ 
          ဖတ်ကြည့်ပြီး အခြေအနေလေး ပြောပေး ကြပါဦးနော် အသဲတို့ ။ 
          
          
          ကိုယ်၀န်ခုနစ်လရှိပြီ
          
          သူမလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ 
          မီးတောင်အတွင်းက ပွက်ပွက်ဆူ‌‌‌‌‌ဝေနေသည့် ချော်ရည်တို့အလား ခြစ်ခြစ်တောက် ပူလို့ နေသည်။ ယခု 
          သူမလေးကို ကယ်တင်နိုင်မည့် တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ သူမလေးမျက်စိအ‌ရှေ့က ‌ယောကျာ်းသာလျှင် ရှိချေတော့သည်။ 
          
          သူမလေးမှာ အေးစက်ချောမွတ်လှသော သူ့အသားအရည်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်တွယ် ဆုပ်ကိုင်ထားမိ၏။ ဆက်လက် ရှင်သန်လွန်းလှသည့် ပြင်းပြခိုင်ကျည်သော စိတ်တို့ ကြောင့် ကိုယ်စိတ်နှလုံးအစုံကို 
          ထိုသူ့ထံ ၀ကွက် အပ်နှင်းထားမိရချေပြီ မဟုတ်ပါလော။ 
          
          နာကျင်မှုတို့အဆုံး၌ သာယာမှုတို့က စီး၀င်လာခဲ့လေပြီ။ စိတ်နှလုံးတွင် မီးရှူးမီးပန်းတို့က ဖောက်နေသည့်အလားနှယ်။ ပင်လယ်ရေပြင်ကြီးအလယ်တွင် ရောက်နေလေသည့်နှယ် ခံစားလို့ ကောင်းလှပါ၏။ 
          
          သတိကပ်လိုက် မကပ်လိုက်နှင့် စိတ်နှလုံးတို့က မလွန်ဆန်နိုင်ချေပြီ။ 
          
          “ဟာ ... ထ ထ ... ဒီနေရာမှာက တအားအေးလွန်းတယ် .. မအိပ်ပစ်လိုက်နဲ့ ။ အအေးမိကုန်လိမ့်မယ်” 
          
          ပုခုံးထက်က အလေးချိန်ကြောင့် နင်ရှီ ဆတ်ခနဲ နိုးသွားရ၏။ အိပ်ချင်စုံမွှားဖြင့် မျက်၀န်းတစ်စုံကို ဖွင့်လိုက်မိရာ သူမလေးအ‌ရှေ့တွင် ရပ်နေသော သူနာပြုလေးကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ရှက်စိတ်တို့က ဖြန်းကနဲ တက်လာကာ 
          ပါးပြင်သေးသေးလေးက ရဲထွေးလာမိသည့်တိုင် 
          ထိုသူနာပြုထံကနေ အကြည့်တို့ကို မလွှဲရှောင်နိုင်လိုက်ပါပေ။ 
          
          သေစမ်း ... အကြာကြီးတောင် ရှိနေပြီပဲ .. 
          
          ထိုနေ့ညက သူမလေး မူးယစ်ရီ‌ဝေနေခဲ့ပြီး 
          စူးယန်နှင့် ပျော်ပါးခဲ့သော ပုံရိပ်တို့က သူမလေးအိပ်မက်ထဲတွင်တော့ တစ်ချက်တစ်ချက် ပေါ်ပေါ်လာခဲ့ပါ၏။ 
          
          အရက်တို့ တအားအလွန်အကျွံ သောက်မိထားခြင်းကြောင့် ထိုညက ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲကို 
          ကောင်းကောင်းမမှတ်မိတော့ပါပေ။ 
          
          အကိုယန်ကို ဘယ်လိုမျက်နှာချင်းဆိုင်ရပါတော့မလဲ ... 
          
          ...
          ဆက်ရန်
          
          

nayonephwar79

သာသာရေ ချိုမြိန်သော ဇနီးဆိုးလေးက အပိုင်းတွေ ကျန်ခဲ့ပါတယ်
Reply

translator_ntk

@TharThar794 ဟု ဟု မကြာမီ အချိန်အတွင်း Novel ကောင်းလေးတစ်ပုဒ်နဲ့ ပြန်လာခဲ့ပါမယ် 
Reply

TharThar794

@translator_millie ခိခိ အားလပ်ချိန်ရှိရင်ရေးတင်ပေးပါဗျာ..တို့ကျဲကျဲရေးသမျှစာတွေက တကယ့်အနှစ်တွေကြီးပဲ တော်ရုံဖတ်ပြီးမေ့တတ်တဲ့ကိုယ်က ဒါလေးကျမှတ်မိနေတာ
Reply

sarahLsarahL

မင်"ရေ ရီဝမ်ဝမ် စာစဉ် ၈၀ရဲ့ ၂၃,၂၄ပျောက်နေတယ်ရှင့်

makaythi2102000

@translator_millie တစ်ပိုင်းမှမလွတ်ချင်ဘူးဝမ်ဝမ်တို့ကို
Reply

makaythi2102000

@translator_millie pdf file လေးပေးလို့ရလားသာသာ
Reply

sarahLsarahL

ဟုတ်ကဲ့
Reply