Σκέτη αυτοκτονία

https://www.wattpad.com/story/406658342?utm_source=ios&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details&wp_uname=tsolakidisnikos92gma

https://www.wattpad.com/story/406658342?utm_source=ios&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details&wp_uname=tsolakidisnikos92gma αγάπες κάτι καινούργιο για το wattpad δεν νομίζω να υπάρχει κάτι παρόμοιο 

Άναψε το τσιγάρο φως μου φωτιά είχα μεγάλο ντέρτι πάνε αυτά σε αφίσα στο λιμάνι ανοίγω πανιά είσαι νεράκι τώρα θέλω φωτιά 

Ψάχνουμε ανθρώπους για κάτι μεγάλο.
          Στόχος: να δημιουργήσουμε μαζί τον μεγαλύτερο συλλογικό διαγωνισμό στο Wattpad το 2026.
          
          Όχι έτοιμο concept.
          Όχι ένας αρχηγός και οι υπόλοιποι ακόλουθοι.
          Μια κοινή παρέα συγγραφέων και αναγνωστών που θα σχεδιάσει από την αρχή τον διαγωνισμό και θα επικοινωνεί σε μία κοινή πλατφόρμα.
          Όταν στηθεί:
          
          ο καθένας θα τον ανεβάσει από το προφίλ του, με ίδιο όνομα και ίδιους κανόνες.
          Εμείς θα διαβάσουμε.
          Εμείς θα βαθμολογήσουμε.
          Ένας νικητής.
          
          Αν γράφεις σοβαρά και θες να χτίσεις κάτι συλλογικό — όχι απλώς να συμμετέχεις — στείλε μου. Το instagram όνομα προφίλ 

Ενημέρωση για το έργο Παρθένε Μήτηρ
          Σύντομα ανεβαίνει νέα σελίδα της ιστορίας Παρθένε Μήτηρ.
          Η αφήγηση συνεχίζεται μετά τα γεγονότα του κεφαλαίου Femiges, σε μια καμπή όπου οι ζωές των χαρακτήρων αρχίζουν να αλλάζουν οριστικά.
          Η Φριδερική βρίσκεται στο κέντρο μιας πραγματικότητας που δεν διάλεξε, ενώ το παλάτι, ο βασιλιάς και οι άνθρωποι γύρω της αποκαλύπτουν σταδιακά τις σιωπές, τις υποκρισίες και τις ισορροπίες εξουσίας που τους καθορίζουν. Παράλληλα, ο άγγελος κινείται ανάμεσα στην προσωπική του σύγκρουση και στον ρόλο που του επιβάλλεται, ενώ νέες σχέσεις και εντάσεις αρχίζουν να διαμορφώνονται.
           Επόμενο κεφάλαιο: «Κομμένη Μαργαρίτα»
          Ένα κεφάλαιο που εστιάζει στις συνέπειες των πράξεων, στη σιωπή που ακολουθεί τη βία και στις πρώτες ρωγμές ενός κόσμου που προσποιείται ότι παραμένει ακέραιος. Οι χαρακτήρες καλούνται να συνεχίσουν, όχι επειδή είναι έτοιμοι, αλλά επειδή δεν έχουν άλλη επιλογή.
          Η ιστορία προχωρά.

Μπλα μπλα μπλα απλά ένα μπλα ( γράφω μια βλακεία να περάσει η ώρα 

https://www.wattpad.com/story/404227770?utm_source=ios&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details&wp_uname=tsolakidisnikos92gma

Τίτλος: Παγιδευμένοι ψυχή 
          
          Μετά από μια βίαιη επίθεση με βιτριόλι, η Ιωάννα πέφτει σε βαθύ κώμα.
          Όταν ξυπνάει μήνες αργότερα, δεν θυμάται ούτε το πρόσωπό της… ούτε τη ζωή της… ούτε τη μέρα που όλα καταστράφηκαν.
          Το μόνο που ξέρει είναι πως ο άνθρωπος που της το έκανε κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος.
          Προσπαθώντας να σταθεί ξανά στα πόδια της, ανακαλύπτει μια παλιά εφαρμογή γνωριμιών που είχε ανοίξει πριν την επίθεση.
          Ένα απρόσμενο μήνυμα από έναν άγνωστο άντρα γίνεται η πρώτη αχτίδα ενδιαφέροντος μέσα στην καινούργια, ξένη πραγματικότητά της.
          Ή τουλάχιστον… έτσι νομίζει.
          Καθώς η Ιωάννα προσπαθεί να ξαναχτίσει τη μνήμη της, παράξενα flashbacks, θολές φιγούρες και ασυνήθιστες συμπεριφορές γύρω της την κάνουν να αναρωτιέται:
          Ποιον μπορεί πραγματικά να εμπιστευτεί;

Τίτλος: παγιδευμένη ψυχή 
          
          Μετά από μια βίαιη επίθεση με βιτριόλι, η Ιωάννα πέφτει σε βαθύ κώμα.
          Όταν ξυπνάει μήνες αργότερα, δεν θυμάται ούτε το πρόσωπό της… ούτε τη ζωή της… ούτε τη μέρα που όλα καταστράφηκαν.
          Το μόνο που ξέρει είναι πως ο άνθρωπος που της το έκανε κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος.
          Προσπαθώντας να σταθεί ξανά στα πόδια της, ανακαλύπτει μια παλιά εφαρμογή γνωριμιών που είχε ανοίξει πριν την επίθεση.
          Ένα απρόσμενο μήνυμα από έναν άγνωστο άντρα γίνεται η πρώτη αχτίδα ενδιαφέροντος μέσα στην καινούργια, ξένη πραγματικότητά της.
          Ή τουλάχιστον… έτσι νομίζει.
          Καθώς η Ιωάννα προσπαθεί να ξαναχτίσει τη μνήμη της, παράξενα flashbacks, θολές φιγούρες και ασυνήθιστες συμπεριφορές γύρω της την κάνουν να αναρωτιέται:
          Ποιον μπορεί πραγματικά να εμπιστευτεί;

Τίτλος: Σακίδιο στο σκοτάδι 
          
          Δεν σε πήρα μαζί μου.
          Δεν ήσουν παιδί – ήσουν σπίθα.
          Άναβες τα χέρια τους να πέσουν επάνω μου,
          το γέλιο σου ήταν σφυρί,
          κι εγώ σπασμένο γυαλί στο πάτωμα.
          Έβαζες τη φωτιά
          και μετά έκλαιγες για τον καπνό.
          Μ’ έδινες στα θηρία
          κι εγώ έμαθα να μη φωνάζω.
          Όταν ήρθε η ώρα,
          νύχτα που μύριζε σκουριά και αίμα,
          γέμισα ένα σακίδιο με κόκαλα κι ανάσες
          κι έφυγα σαν κλέφτης από το σπίτι των φαντασμάτων.
          Σε βρήκα στην πόρτα,
          μικρό, παγωμένο, με μάτια καρφιά.
          «Πάρε με», ψιθύρισες.
          Κι εγώ με χείλη που δεν είχαν πια αίμα,
          σου πέταξα λόγια σαν βόλια:
          «Ζήσε ό,τι έζησα.
          Πνίξου στο ίδιο φαρμάκι.
          Μίσησέ με, ξέρεις πού σε γράφω.»
          Έκλεισα την πόρτα.
          Άφησα το παιδί που ήσουν να σαπίσει στον ίδιο κήπο,
          να δει κι εκείνο τα δόντια που δάγκωναν εμένα.
          Κι εγώ προχώρησα —
          όχι στο φως,
          αλλά σε μια άλλη νύχτα,
          πιο σιωπηλή, πιο δική μου,
          μαύρη σαν λύτρωση.