Ben intikam almak istememiştim. İstediğim pişmanlığın değil aşkındı. "Döndüğünde seni affedemeyeceğim kadar beni kaybetmiş olacaksın, ben hâlâ severken dön." demiştim... Döndün, sen darmadağın ben ise yıkılmış. Ben seni kabul edemem.
Aradan ikimizin de olgunlaştığı ve yaşlanmaya başladığı bir zaman dilimi geçmiş olsaydı, diyorum bazen. Bir gün kapı çalındığında hafif kırlaşmış saçların, dolu dolu bakan gözlerin ve kırık gülümsemenle seni kapıda karşılardım. Hikayemiz eskimiş ama eksilmemiş. Devamını düşünmeye korkuyorum. Yıllar geçse dahi o kapıyı sana açamam. Bir daha bir araya gelmemecesine ayrıldı yollarımız. Ben artık seni sevemem. Sevmiyorum.
Kendimle senden kurtulabildiğim için gurur duyuyorum. İsmi belirsiz bir hastalık gibi arada zihnimde nüksedeceksin. İç çekeceğim ve geçecek...
