tuhaf1yazarr

9 yıl olmuş... Sana sevdalı olalı 9 yıl olmuş.. Sana olan hislerim hâla aynı. Yani sanırım. Bilmiyorum. Kafam o kadar karışık ki. Senin adının geçtiği bildirimi görünce hemen kendimi bildirimi açarken buluyorum. Artık dolmuşa bindiğimde senin mahallenin önünden geçerken seni görmek için etrafa bakınmıyorum çünkü sen başka bir şehirdesin. İlk defa seninle farklı bir şehirde olduğumu öğreniyorum ve bu his... Nasıl desem değişik bir his. Sanki ölmüşsünde seninle hiçbir yerde karşılaşmıyorum oysa seninle önceden hep karşılaşırdım... Kaldı ki çok mutlusun. Mutluluğuna ortak olmaya hakkım yok ki. Çok mutlusun onunla. O kadar mutlusun ki.. O mutluluğunla mutlu olacak kadar acınası bir durumdayım... 
          
          Teşekkür ederim bana yaşattığın bütün 
           duygular için... Ve özür dilerim...
          
          
          23.08.2026
          22.10
          

Yaşamak istiyorum... Hayatı yaşamak istiyorum. Doyasıyla, mutlulukla, arkama bakmadan, "kim ne der" demeden, kimseyi takmadan, birine ihtiyaç duymadan ve tek başıma hayatı yaşamak istiyorum... Aç gözünü kızım. Devir değişti. Devir kendini düşünme devri. Unutma kendini. Herkesten önce kendini seçeceksin, seveceksin, düşüneceksin. Önce sen sonrası sonra. 
          
          17.08.2026
          21.32

Ölmek istiyorum... Hayatımda ilk defa ölmek istiyorum. Ya ben çocuklarla oynarken bile mutlu olan biriyim. Sırf "işe yaramıyorsun." Demesinler diye bir dediklerini iki etmedim. Yük olmamak için isteklerimi içime sakladım. Ya bir harçlığın lafını ettiler diye ortaokulda yaptığım bileklikleri, lisede ise ayraçlarımı satıp kendime harçlık çıkardım. Lisede bir kez bile kantine girmeyip hep evden yemek getiriyordum. Belki yarın öbürgün para lazım olur diye. Ya ben kendime hiçbir zaman kıyafet almadım veya makyaj-bakım ürünü almadım. Gerek yok dedim. Masraf olmasın dedim. Tüm okul mezuniyete giderken ben gitmedim ya sırf laf etmesinler diye. Param bitmesin diye kütüphaneye (4 km) tek başıma yürüyerek gidip geldim ben ya. Şimdi ise sınavımın sonuçlarını beklerken nasıl para kazanacağım derdine düştûm. Lisedeyken okulda ayraçlarımı satıyordum artık o da yok. Evdeyim oturuyorum laf, elimde telefon laf, kitap okuyorum laf, ayraç yapıyorum laf, takı yapıyorum laf, kafa dağıtmak için çocuk şenliğinde gönüllü oldum "niye dışarıya çıkıyorsun? O kadar otobüse para veriyorsun? Bundan para mı kazanıyorsun?" Yemin ederim bıktım. Ölmek istiyorum ya.
          
          
          19.07.2026
          00.23

Sınavlardan dolayı bütün sosyal medya hesaplarımı kapatmıştım ve bu bir haftadır yeni yeni Instagram hesabımı açtım. Beni bilirsin sosyal medya kullanan biri değilim. Sahi bilir misin? Bugün karşıma paylaştığını post çıktı... Sadece bir post değildi ki. Postunu beğendikten sonra kendimi hesabında storilerini izlerken buldum. Sanki kalbim bunu bekliyormuş gibi hızlı hızlı atmaya başladı... Sadece hızlı hızlı atmakla kalmayıp ağladı da. Yani ağladık. Ben ve kalbim beraber ağladık. Ben aradan geçen yıllara ağladım. Kalbim ise biriktirdiği özleme ağladı. Her fotoğrafını ezberlercesine kafama kazıdım. Bir fotoğrafına bakakaldım. Ağladım. Neden ağladım biliyor musun... Sakal bıraktığın için. Hayır! Sakal bırakıp seni tanıyamadığım için. Seni sakallı hayal edemediğim için. O sakal ve bıyık benliğini değiştiriyor.. Değişme lütfen. Lütfen benliğini değiştirme. Hem fiziksel olarak hem ruhsal olarak lütfen değişme. Ben nasıl seni aklımdan çıkaracağım. Allah'ım lütfen bir yol göster. Helal değil biliyorum fakat lütfen haram kılma onu bana. Okul zamanı keşke şunu yaşamasaydık dediğim günlere bile razıyım artık. Uzun zaman sonra bir fotoğraf karesinde gülüşünü, gözlerini ve gamzelerini görmek öyle bir his veriyor ki... Nasıl anlatılır bu his bilmiyorum. Ya da anlatmak istemiyorumdur çünkü anlatırsam yok olacağından korkuyorumdur... O kadar değerlisin ki içindekileri birine anlatınca, seni birilerine anlatınca o sihrin yok olacağından korkuyorum. Seni kendime saklıyorum sadece. Senden bile kendime saklıyorum seni... Lütfen. Lütfen. Lütfen...
          
          
          27.06.2026
          01.27
          

Bugün rüyamda seni gördüm... Ve ben bunu kütüphanede ders çalışırken hatırladım. Kalbim kızıyor beynim ise seviniyor sanırım. Yine ve yine ikilemde bıraktın görüyorsun değil mi? Kalbim kızıyor çünkü sana dair bir şeyleri yeni yeni hatırlamak can sıkıcı. Beynim seviniyor çünkü seni unutmak istiyor. Ben ne hissediyorum... Tabii ki de ikilemde hissediyorum. Ne yapıyorduk hiç hatırlamıyorum. Hatırladığım tek şey sen ve ben... Beraber oturuyor sakin sakin konuşuyorduk... Kaos yok, üçüncü şahıslar yok sadece sen ve ben varız... Ha bir de senin melodi gibi akan sesin ve benim kalp atışlarım...
          
          17.05.2026
          21.59
          Pazar.

Bugün pintereste geziyordum karşıma şöyle bir pin çıktı: Doğduğun aya göre bugünkü mesajın.
          
          
                                              NİSAN
          
          Fazla değilsin. Aşırı duygusal ya da hassas da değilsin. Gerçeksin. Derin hissediyorsun ve bu bir kusur değil, bir armağan. Hissettiklerin için özür dileme. Gerçekten hak edenler, ne kadar çok önemsediğini fark eder.
          
          
          
          03.05.2026
          Pazar.

Sana dair her şeyi unutuyorum sanırım... Neden bilmiyorum ama özür dilerim. Daha senin bile haberinin olmadığı bir sevdanın sonuna yaklaşıyormuşum gibi hissediyorum. Geçen gün seni rüyamda gördüm ama buraya gelipte anlatmadım neden gelmedim bilmiyorum. Oysa sana dair her şeyi anlatırım ben. Sesini, yüzünü unutuyorum. Bu şey nasıl geçecek bilmiyorum ama sanırım gerçekten geçecek çünkü ben senin için kendimden vazgeçmek istemiyorum. Bana hiç olan biri için kendimi bağlamak istemiyorum. Bilmiyorum belki de hiç karşı karşıya gelmediğimiz için bunları söylüyorum. Bir yerlerde karşı karşıya gelirsek kalbim yine titrer belki sana... Karşılaşmadan bilemeyiz... Mesaj atıp hatta yüzüne söylemek isterdim ama maalesef senin için bir değer biçilmediğim için yapamıyorum. Ama bu, sana söylemek istediklerimi dile getirmeyeceğim anlamına gelmiyor... İyi ki doğdun A. Her aldığın yaş mutluluktan başka bir şey getirmesin. Yaşa çünkü benden önce ölürsen dayanamam gelirim sana... Dökülürüm... Her şeyi anlatırım... Kendime bile itiraf edemediklerimi sana itiraf ederim. Biliyorum ölümlü dünya ama yaşamaya bak. Bilirim seni belalara koşup durursun. Sen böyle değildin A. Benim sevdalandığım A. belaya koşmazdı, İğrenç düşünceleri olmazdı. Bilirdim seni A. ama şuan tanıyamıyorum... İmkansızın içinde de bir imkan vardır derim her zaman ama o imkan bize hiçbir zaman olmayacak bunu da çok iyi biliyorum... Bu dünyayı bırakıp diğer dünyada bile imkansızız A. Gerçi ortada biz diye bir şey ama yine de ikilimdeyim. Bana bu ikilemi sen hediye ettin ve ben bu hediyeden ne kadar kurtulmak istesem de kurtulamıyorum...
          Tekrardan iyi ki doğdun A. İyi ki A. İyi ki...
          
          26.04.2026 
          22.41
          Pazar.

Bunların suçlusu kim biliyor musunuz?
          
          Çocuğunun çantasını kontrol etmeyen annenin...
          
          Çocuğuna insanlık öğretemeyen babanın...
          
          Çantasına bakacağına formasına bakan eğitim bakanının...
          
          Öğretmeninin "psikolağa götürün." ikazını ciddiye almayan annenin...
          
          Çocuğunu poligroma götürüp silah kullandıran babanın...
          
          Güvenlik kulübesini boş bırakan eğitim bakanının...
          
          Çocuğunu sorgulamayan annenin...
          
          Silahlarına sahip çıkmayan babanın...
          
          Okullara elini kolunu sallayarak girenleri önlemeyen eğitim bakanının...
          
          Çocuğunun ruh halini önemsemeyen annenin...
          
          Çocuğunun halinden anlamayan babanın...
          
          Çocuğunu katil büyüten anne ve babanın...
          
          Çocuklar öldükten sonra okula güvenlik getiren eğitim bakanının...
           #OKULDA #SİLAHIN #NE #İŞİ #VAR
          8. SINIFA GİDEN KATİLDE SİLAHIN NE İŞİ VAR!
           #Kahramanmaraş #ŞehitÖgretmenAlyaKara 
          
          
          

Aşkım, bensiz yapama... 
          Biri var, senin için deli gibi ağlayan...
          
          
          02.04.2026 
          23.31

Aklımda o kadar fazla kurgu yazıyorum ki... 
          
          Laptoptan ayrı, telefondan ayrı, deftere ayrı, aklımda ayrı kurgu yazıyorum... İsim, konu ve içeriği seçerken o kadar özen gösteriyorum ki. Hem özgün olsun hem de anlamlı olsun istiyorum. Bu yüzden de X ismini seçeneklere koyduğumda bir iki yerde karşıma çıkınca eliyorum. Birde bunları yayınlamadan bir şey olacak diye korkuyorum.