Ölmek istiyorum... Hayatımda ilk defa ölmek istiyorum. Ya ben çocuklarla oynarken bile mutlu olan biriyim. Sırf "işe yaramıyorsun." Demesinler diye bir dediklerini iki etmedim. Yük olmamak için isteklerimi içime sakladım. Ya bir harçlığın lafını ettiler diye ortaokulda yaptığım bileklikleri, lisede ise ayraçlarımı satıp kendime harçlık çıkardım. Lisede bir kez bile kantine girmeyip hep evden yemek getiriyordum. Belki yarın öbürgün para lazım olur diye. Ya ben kendime hiçbir zaman kıyafet almadım veya makyaj-bakım ürünü almadım. Gerek yok dedim. Masraf olmasın dedim. Tüm okul mezuniyete giderken ben gitmedim ya sırf laf etmesinler diye. Param bitmesin diye kütüphaneye (4 km) tek başıma yürüyerek gidip geldim ben ya. Şimdi ise sınavımın sonuçlarını beklerken nasıl para kazanacağım derdine düştûm. Lisedeyken okulda ayraçlarımı satıyordum artık o da yok. Evdeyim oturuyorum laf, elimde telefon laf, kitap okuyorum laf, ayraç yapıyorum laf, takı yapıyorum laf, kafa dağıtmak için çocuk şenliğinde gönüllü oldum "niye dışarıya çıkıyorsun? O kadar otobüse para veriyorsun? Bundan para mı kazanıyorsun?" Yemin ederim bıktım. Ölmek istiyorum ya.
19.07.2026
00.23
