tuhafkirigi

en nefret ettigim sey biriyle takiplestikten sonra aniden takipten cikmasidir bu bura icin de gecerli bu arada hic kimse hic kimsenin fani degil aq bari haber verin biz de cikalim ya

insan en çok kendine yeniliyor bu hayatta; kendi zihninde kurduğu mahkemede, yine kendi eliyle infaz ediyor umutlarını.

Aşk, insanın kendine yapabileceği en zarif kötülüktür; bir kere tuzağa düştün mü ruhunu özgür kılamazsın."

Artık ne bir sevdadan umudum var ne de bir bakışa inanacak kadar cesaretim; insan bir kere içinden kırıldı mı, bir daha kimseye ısınamıyor.

seni sevmek, karanlık bir odada güneşin doğuşunu izlemek kadar mucizevi bir şeydi.

bir bakışınla dünyamı aydınlatıyorsan, ruhumu fırtınalara teslim etmeye çoktan razıyım.

seni gördüğüm an, dünyadaki bütün saatler durdu; benim zamanım artık sadece seninle akıyordu.

sana bakmak, bir mucizenin başlangıcına şahit olmak gibiydi

İnsan, ömrünce kaç defa sever? Bir defaysa eğer, gerisi sadece unutma çabasıdır.

birini sevmek,onu tanri’nin hissetigi gibi gormektir