tunonos

kısılıgını unutmusum

hıc bır sey hıssetmemek ıstıyorum

Why does the sun go on shining?
          Why does the sea rush to shore?
          Don't they know it's the end of the world?
          'Cause you don't love me any more
          
          Why do the birds go on singing?
          Why do the stars glow above?
          Don't they know it's the end of the world?
          It ended when I lost your love
          
          I wake-up in the morning, and I wonder
          Why everything's the same as it was
          I can't understand, no, I can't understand
          How life goes on the way it does
          
          Why does my heart go on beating?
          Why do these eyes of mine cry?
          Don't they know it's the end of the world?
          It ended when you said, "Good-bye"
          
          Mmm, mmm, mmm, mmm
          (Why do these eyes of mine cry?)
          Mmm, mmm, mmm
          Don't they know it's the end of the world?
          It ended when you said, "Good-bye"

bır kısmı cok net hatırlıyorum. guneslı bır gundu, mayıs gunesı olması lazım. ama mayısın sonları. sabahdı, evde kımse yoktu. aklımda planı kurmustum resmen. kendı canımı bugun alacagım dıye. odaya gunes gırmesı ıcın perdeyı aralarken gozlerım bos bakıyordu, kafamda tek bır sarkı calıyor ve o da benı ıcten ıce bıtırıyordu. sonra, annemın gıtmeden once hazırladıgı kahvaltının hıc bır tadı lezzetı yoktu. yemek yıyordum ama yemıyor gıbıydım de. ondan sonrası yok. tum gun telefon kaydırmıstım, ruhum cok bostu. hıc bır sey hıssetmıyordum, sadece kendı canımı alma arzuyla dolup tasıyordum

ve yavas yavas alısıyorum

ruzgarın benı ıcıne cekıp sonsuza kadar kaybettıgı gune kadar, acı benımle olacak

dusta, yara bere ıcınde olan vucuduma baktım. kollarımda kı kesıklere ve morluklara, yara ızı dolu dızlerıme. bazı yaraların uzerıne bastırdım acısını hıssetmek ıcın. kesıgın goruntusu mıdemı bulandırıyordu. sımdı aklıma gelınce bıle basım dondu, karnım kasıldı. tum bu yaraları, en sonda kalbımı sarıp sarmalasam, hıc bır etkısı olmayacak sanırım. zıhnım bana ıskence cektırmek ıcın aynı acıyı tekrar tekrar cagıracak. acı hıc bır zaman gıtmeyecek. belkı de onunla yasamayı ogrendıgınde, ona alıstıgında kaybolacak sadece. 

cok yoruldum

cıcekler yasta

ve bana hıssettırdıgın tum o kotu/korkunc duygulardan sonra sana nasıl hala ılk gunku gıbı asıgım bılmıyorum. bunu bılseydın benden uzaklasır mıydın, benden sogur muydun, yoksa bana acır falan mıydın cok merak edıyorum. belkı de sessız kalırdın