Yazı yazmak, içinde birikenleri farklı hayatlara enjekte edip, onların diliyle, onların duygularıyla anlatmak benim için... 

Belki de kocaman dağ gibi oluşmuş bu birikmişlikler, bir nebze olsun yazdığımda rahatlamama izin veriyor. Belki de o yüzden vazgeçemiyorum. 

Bu illa ki bir hikâye değil. 

Belki bir şiir, belki bir düz yazı belki de günlüğüme karaladığım bir kaç satır. Hepsi,  içimdekileri akan bir şelale misali koyuveriyor. Geriye ise önümde saklayacağım bir duygu, düşünce birikintisi bulunduran bir kağıt ve rahatlığab ulaşmış bir zihin kalıyor. 

O rahatlık benim her şeyim.