balık.

Burada rastladığım eski bir ben. 

Karanlıkta kaldılar umutlar.

Yolumdan döndüm, ben seninim.

Yarım kalan masamdaki şarapları,

Karanlığa gömülsem her şey çözülecek gibi geliyor.

İçimde kardan bir adam ağlar.

Karbeyaz.

Dalga sesleri vardı gülüşlerde.

Babama baktığımda tüm adamların iyi olabileceğine inanırdım.

Zihnimde bir kadın çanlara dokunuyor, saat on ikiye vuruyor, çanlar birbirine çarparak çalmaya başlıyordu; kibritçi kız son kibritini bir evi yakmak için kullanıyor, uyuyan güzel prensi zehirlemek için dudaklarında zehirle onu öpmesini bekliyor, pamuk prenses cadının kalbini söküp aynada kendi yüzünü izliyordu.