Aslında Sabahattin Ali'nin tek bir cümlesinin orta yerine sığınan orada nefes alandım ben.. ''hayatta hiçbir zaman kafamızdaki kadar harikulade şeyler olmayacağını henüz idrak etmemiştim..'' Oğuz Atay'ın zihninin karanlık odalarında hapsolandım. Beklemeyi hiç bir zaman öğrenemeyen. Bir arkadasa bakmak için dünyaya şöyle bir kafasını uzattığında arkasından ittirilen hatta çıkış kapıları üzerine kilitlenen. Ben aslında aynada görünemeyen ama hep varlığına inanılan o karmaşık taraflarımız kadardım.. Şimdi bunları yazarak bir bir öldüren bir katil kadarım...