yeniçerilerin "isyan mı, sadakat mi?" şerbeti: yeniçeri ocağında şerbetin anlamı hayatiydi. eğer padişah, yeniçeri ağalarına şerbet ikram ederse ve onlar da bu şerbeti afiyetle içerlerse, bu "sana sadığız, aramızda bir sorun yok." demekti. ancak eğer ağalar şerbet bardağına dokunmazlarsa, bu bir isyanın ayak sesleriydi. yani bir bardak şerbet, koca bir imparatorluğun kaderini belirleyebilirdi.
kaşıkçı elması ve şerbetçi çocuk: meşhur kaşıkçı elması’nın bulunuş hikâyelerinden biri de şerbetle ilgilidir. elmasın, bir çöp yığınında parladığını gören bir şerbetçi/kaşıkçı tarafından bulunduğu ve bir "şerbet bardağı" fiyatına satıldığı söylenir. koskoca bir hazinenin, bir bardak serinliğin bedeli olması, osmanlı’daki kanaatkârlığın ve şerbetin kıymetinin en şiirsel anlatımıdır.
"kırk ambar" şerbeti ve gece yarısı sırrı: sarayın gizli bir geleneğine göre, yılın en uzun gecesinde (yelda gecesi) "kırk ambar" denilen bir şerbet yapılırdı. içine tam 40 farklı yerden gelen su (yağmur suyu, zemzem, kaynak suyu vb.) ve 40 farklı çiçek konurdu. bu şerbetin, o geceyi uyanık geçirip içen kişiye gelecekten haber vereceğine veya rüyasında muradını göreceğine inanılırdı. tam bir cadı kazanı estetiği ama saray zarafetiyle harmanlanmış hâli.
