Hiçliğin ortasında yapayalnız bıraktın
Işığı buldum yürüdüm ardıma bakmadan
Seni en derinlere gömmüşken
Varlığın aklıma gelmeyecek kadar
unutmuşken
Çıkageldin karşıma
Hiç bir şeye sebeb olmamış gibiydin
Seni affetmek için aradım sebebler
Bulamadım gözlerinde pişmanlık
Her çaban seni içimde gömdüğüm o yerden çıkaramadı
Söylediğin sevgi sözcüklerinden sana inanmamı bekledin
Sen bilmezsin beni ama bana anlattın beni bırakmadan, önceki beni
sözlerin yaranın kabuğunu kaldırdı
Sözlerim sana ulaşamadı , boğazımdaki yumru bırakmadı sözcükleri ,kendine tutsak etti
Sana karşı bu halimin sebebi sen değilmişsin gibi beni suçladın
Bir gün pişman olmam , sana karsı merhametsizliğim için
Buna sebeb olan sen degilmişsin
Bu tavrımım sebebleride başkaları yüzündenmiş
Öyle söyledin hiç kendini yargılamadan
İnkar da edince
Nefretim hiçliğe karıştı