Kibirle, şımarıkça, ruh, fikir, duygu dediğimiz, ıstırap dediğimiz şeylerin aslında ne kadar da zayıf, zavallı, acı veren şeyler olduğunu korkuyla hissediyorum çünkü bunların en üst düzeyde bile olsa acı çeken, kıvranan insan bedenini tamamen yok edemiyor. Çünkü böyle anlarda bile insan üzerine yıldırım düşen bir ağaç gibi bir yere yığılmak yerine, damarlarındaki kan akmaya devam ediyor.
-Bir Kadının Yaşamından 24 saat
Stefan Zweig