urbasia

Bonusik? 😁❤️

"- Dlaczego to mężczyzna zawsze musi się starać, przepraszać i pokazać, że mu zależy? - pytam, odchylając się na fotelu przy biurku. Jestem razem z Alice w akademiku. Sprawdzam po raz ostatni projekt, ale nie mogę się skupić. Ciągle wałkuje to co się stało między mną, a Spencerem. 
          
          - Bo to on nawalił, Ollie. - wyjaśnia mi po raz tysięczny Alice. Wzdycham pokonana. - Nie pozwolę ci do niego pójść. 
          
          - Może to by rozświetliło mu umysł? - pytam z nadzieją. 
          
          - Nie, Ollie. "
           #projektnalodzie

"Potrzebujemy kogoś przy nas. Naprawdę. Nie musisz radzić sobie ze wszystkim sam. Pomyśl o tym. Ja jakbym mógł cofnąć czas, zrobiłbym sporo rzeczy inaczej. Każda decyzja czegoś nas uczy, niektóre jednak nie są dla nas dobre. Zastanów się, czy chcesz, żeby ten... Projekt i Ollie były tylko przeszłością, za którą będziesz tęsknił i do której będziesz chciał wrócić. "
           #projektnalodzie

"- Nie chcę być słaby...
          
          Ollie jęczy i obejmuje mnie za ramiona. Śmiesznie to wygląda, że taka mała dziewczynka probuje sprawić, żebym zaczął ją słuchać. 
          
          - Nie jesteś. Strach nie jest słabością...
          
          - A czym, Ollie? 
          
          - Cieniem naszej przeszłości. - mamrocze. - Nie wiem, ale to nie słabość. Nie powód do wstydu. To coś nad czym można pracować."
           #projektnalodzie

Bonusik? 😁😁😁

Przeczytacie książkę nie-hokejową u mnie? ❤️ 
          
          Może trochę w świecie hokeja, jakieś niewielkie powiązanie...
          
          Tak myślę co by tu następnego wymyślić ❤️

"Napinam mięśnie i przyglądam się swojemu odbiciu. Pręże się niczym model. Wyciągam telefon i próbuje zrobić jakieś zdjęcie. Mam nadzieję, że Ollie doceni. I mogli wygląd i wysiłek, że chce wysłać jej jakieś zdjęcie. 
          
          Wzdrygam się, gdy słyszę trzask drzwi. 
          
          - Co ty do jasnej cholery robisz? - pyta Denis, który staje w drzwiach. Parska śmiechem i kręci głową z godną pożałowania miną. - Nieźle cię trzasnęło, co? 
          
          Wywracam oczami i odkładam telefon do szafki. Navaigam na swoje ciało koszulkę treningową i mierzwie oczy. Nie jest mi głupio. Mam w dupie takie zaczepki. Jednak wiem, że za jakieś pięć minut wszyscy będą wiedzieć, że napinam sie i robię sobie zdjęcia. A to powoduje kolejne pytanie. 
          
          Dla kogo te zdjęcia?
          
          - Albo Ollie... - mówi i kładzie nacisk na jej imię. - ...albo na treningu. - stwierdza."
           #projektnalodzie

Miałam dziś okropny dzień, nie gniewajcie się, jeśli nie będzie jutro rozdziału ❤️

"- Wiedziałem, że chcesz mnie tu ściągnąć. - mówi tym swoim zachrypniętym głosem, przez co już sobie wyobrażam za dużo. Mam nadzieję, że nie widać tego na mojej twarzy. Mimo, że czuje już jak palą mnie policzki. 
          
          Wywracam oczami. 
          
          - N-n-nie. - dukam. Spencer zerka na mnie z moną mówiąca, że dokładnie wie co mi chodzi po głowie. Prze co otwieram szeroko oczy i mam ochotę schować twarz w swoje dłonie. Mimo to patrzę na niego... Mam nadzieję, że wyzywająco. Jednak Spancer przyjmuje wyzwanie. Patrzymy na siebie długo... Tak długo, że mogę powiedzieć, że jego oczy nie mają oczywistego koloru. Są brązowe, ciemne, ale jest w nich jakiś taki ciepły błysk, który powoduję..."
           #projektnalodzie

Postaram się, żeby wieczorem był rozdział. 
          
          "-Co jest? - pytam i siadam na brzegu. - Czemu tak się zachowujesz? 
          
          - J-j-jak? - pyta i marszczy brwi. Zaczyna wykręcać swoje dłonie. Kręcę głową i wypuszczam długo powietrze. 
          
          - Tak jak teraz. Czemu się przy mnie denerwujesz do cholery? 
          
          - Bo mnie stresujesz. - mówi gniewnie."
           #projektnalodzie