Hayalini kurduğum okul hayatı derslerime sıkı sıkı sarılıp çalışmak, kitabımı yazmak, her ay bursluluk param ile alacağım okuma kitapları ve test kitaplarını hesaplamak, arkadaşlarımla ve öğretmenlerimle güzel anılar biriktirmekti. Ancak şimdi; kendini insan zanneden 19 yaşındaki bir psikopatın elini kolunu sallayarak silahla okula basmasını ve öğrencilerle öğretmenleri vurmasını izliyor, şok oluyor, “Acaba benim de başıma gelir mi?” diye düşünüyor ve bu düşünceler içinde işkenceli bir buhranın içinde yüzüyorum. Benim istediğim okul hayatı sadece bana dersleri değil; hayatı öğreten, kitap okumamı pekiştiren ve beni bu konuda daha da ilerlememi isteyen öğretmenlerimle kitap tartışmaları, kitap konuşmaları yapmaktı. Ancak şimdi haberler de bir öğretmenin hayatı öğretirken aynı zamanda öğrencilerine kurşun gelmemesi için kalkan olarak hayat kurtardığını görüyoruz. Öğretmenler zihnen çocukları eğiterek toplumu mecazen kurtarır. Silahlı çatışmaları öğretmenler değil, yetkililer engeller.