İnsanlar onun yüzünü görmedikleri zamanlarda daha çok şey gördüklerini sanırlardı.
Bir insanın yüzü saklanınca herkes kendi hikâyesini yazardı onun hakkında; — Kimileri onu soğuk sanırdı, kimileri kibirli, kimileri tehlikeli, kimileri ise yalnızca kırılmış ama hiçbiri gerçeği bilmiyordu.
Çünkü onun yüzünü saklamasının sebebi utanmak değildi, korkmak da değildi.
O yalnızca insanların gözlerine bakınca kendisini ele verdiğini biliyordu.
Ve o gece ellerini yüzüne götürdüğünde aslında kendisini dünyadan değil, dünyayı kendisinden saklıyordu.
