vanessasbooks_

 Anlamlı hale getirdiğim birçok cümlenin kalbi yokmuş meğer. Kendi kafamda senaryolar kurmuş,kendi çıkardığım sonuçlara sevinmişim...

 Merhaba tekrardan bne:)
          https://www.wattpad.com/story/116615920

  'Zaman zaman nerede yanlış yaptığımı sorguluyorum.'

 ' Evet,bir şeyler yanlış gidiyor, farkındayım. Göz ardı etmemem gereken bu gerçeğe rağmen nasıl bu kadar güzel hissettirebiliyor, neden eksik bir parçamın tamamlanmış olduğunu hayal ediyorum, anlayamıyorum? Aklım bulanık Anemoia, bir adım dahi atmaktan nasıl korkar hale geldim? Üzülmesinden ve ona zarar gelmesinden korktuğum insana kendimin üzebileceği ihtimali kalbimi yoruyor. Bütün kendimden ve bizden kaçmalarım bu yüzden Anemoia. Varsın uzağında hissetsin beni, varsın hiç yakınında olamayacağımı düşünsün. Farkettirmeyecek şekilde yanında olacağım.'

 'Bir ismim var,kırılgan özelliğini kahkaha kriziyle örtmüş gibi..'
          
          030421

 'Bizi hatırlatan tüm şarkılara inat bu gece.'

   Zamanında hal hatır dahi sormaktan aciz olan insanoğlu kimin kimle konuşacağına karar verir hale gelmiş. 

 En kötüsü bana kalbim yokmuş gibi davranıldı,bir robotmuşum gibi.

 :'(

 Olabildiğince kaçıyorum özgürce uçan kuşların diyarında. Yeni yeni farkına vardığım huzuru gözardı ederek alışık olduğum evim diye zannettiğim yere koşuyorum ve bu beni hiç tatmin etmiyor. Bir kovalamacanın içinde kendimi hiç bu kadar yalnız ve çaresiz hissetmemiştim. Dönmek istiyorum Anemoia. Bana neler olduğu hakkında hiçbir fikrim yok. Bundan sonra hayatın bana neler getireceği hakkında da fikrim yok. Düşünmekten,kendimi anlamayışlarımdan,anlaşılmayışlarımdan, kırmamaya özen gösterişlerimden,seni istediğimi bilmene rağmen gelmeyişlerinden ve en çok da kendimi sevmeyişimden nefret ediyorum. 
                                                                        310324