ShePluviophile

Zaman denen bir girdabın içinde dönüp duruyorum. Yarın bugün ve dün kavramlarım kalmadı artık. Günleri sayıyorum belki bir şey biter,bir şey başlar ama hiç değişmiyor gibi hissediyorum. Çıkabilecek miyim diye bile sormayı bırakmam için bir nefeslik hakkım kaldı biliyorum. Bir şeylere tutunmak bile elime kesikler atıyor artık. Bazen bazı şeyleri bile haketmiyorum düşüncesi bile ben öldürürken. Gözyaşlarım da kahkahalar atarak boğuluyorum. Bunu buraya neden yazdım bilmiyorum. Yanımdan öylece geçip giden insanlar canımı yakmıyor. Davranışlarım sorgulamayı haketmeyecek kadar saçma.