Vuslat

yeni dostlar, yeni rüzgârlar gelir geçer.
            yosun muydum, kaya mıydım, nasıl unuttular?
            kahredersin, başın önüne düşer
            düşerse, beni unutma.

alır yürür sıcak mavisi gökyüzünün,
            kuşlar döner uzun yağmurlardan sonra bir gün
            bir yer sızlar, yanar içinde büsbütün
            her şeye rağmen ellerin üşür
            üşürse, beni unutma.

sen yağmurlu günlere yakışırsın.
            yollar çeker, uzak dağlar çeker, uzak evler
            ıslanan yapraklar gibi yüzün ışır
            ışırsa, beni unutma.

@vantexl yaaa yerimm

@jeonjk-51  gördüm senin yazmış olman bunu daha değerli kıldı

Şiirsel şeyleri severim, yazdığım kitap bunu açıkca belli ediyor

oha bende istiyom 

@vantexl tamam o zmann

@jeonjk-51  ben çok dikkat ediyorum ama senin dikkat etmene gerek yok nasıl rahatsan öyle olabilirsin

Normalde yazım hatlarına veya düzenine fazla takılan biri değilim direkt yazarım ama senin yazım akışını bozmamak için dikkat etmeye çalıştım

Kolay değil.
            Ne affetmek dağları, 
            ne de içimizde kalan taşları.
            Bazen insan 
            herkesi affeder de
            bir tek kendine geç kalır.
            Ama yine de denemek gerek,
            çünkü en ağır yük 
            kin değil,
            insanın kendi kalbinde 
            bıraktığı kırıntılardır.

Öyle canım

Yazar olmak ne zormuş

@jeonjk-51  yb istekleriyle doldu panom

Boş gemiler geçiyorsa gönlünün kıyısından,
            belki de fırtınayı içine sakladığındandır.
            
            Ruhun yorgunsa düşman sayısından,
            bil ki en kalabalık savaş
            insanın kendi içinde kopar.
            
            “Ne söylesem boş” diyorsun ya,
            bazı sözler susarken büyür,
            bazı bakışlar kaçarken ele verir gerçeği.
            
            Duvarlar örüldüyse aramıza,
            harcı korkudan, tuğlası gururdandır.
            Ama bir çatlak yeter bazen,
            içeri biraz umut sızsın diye.
            
            Herkes güldü diyorsun,
            ben diyorum ki gülüşler de bazen
            yarayı gizlemek içindir.
            
            Ve belki de en çok
            bir “kal” demeyi bilmeyişimiz
            boş gemiler yapıyor kıyılarımızı.