şimdi birkaç satır bırakacağım buraya kimsenin okumayacağı... şu sıralar kimim onu bile bilmiyorum; neyi severim, günlük hayatta neler yaparım, olaylara karşı tepkilerim nelerdir gibisinden... kişilik çatışmalarım yine son bulmuyor, adeta yok oluyormuş gibi hissettiriyor. kafam hala çok dolu fakat derslerime odaklanmaktan bunu 2. plana attım sanırım. hayatımdan memnun muyum hiç emin değilim ama beni böyle de kabuk edecek birisinin olduğu düşüncesi beni mutlu ediyor. onu hak ediyor muyum onu bile bilmiyorum. tek bildiğim çok tatlı olduğu
