මනුස්සයෙක්ගෙ ජීවිතේ පරිණත අවදියට එනකොට තමයි ඒ ඒ කෙනාගෙ සත්ය චරිතය ගැන ඒ පුද්ගලයට අවබෝධ වෙන්න පටන් ගන්නෙ.
සමහර මිනිස්සුන්ට ඒ අවදියට ලගා වෙන්න ජිවිතේ සැදෑ සමයට යන්න වෙනවා. තව කොටසක් ඊට ටිකක් මෙහායිනුත් තවත් කොටසක් මැදි වයසෙදියි ඒ අවදියට ළගා වෙනවා.
තව කොටසකට පුලුවන් අවුරුදු තිස් ගානෙදි ම ඒ අවදියට ළගා වෙන්න. තවත් අතලොස්සක් විසි ගනන් වල අග බාගයෙත්, තවත් අල්ප මාත්රික කොටසක් විසි ගනන් වල මුල් බාගයෙත් ඒ අවදියට ළගා වෙනවා.
මේ අතර තව කොටසකට බැරි වෙනවා මුලු ජීවිත කාලයක් ම වැය කරලත් ඒ අවදියට ලගා වෙන්න. හැබැයි පත පොත එක්ක ටිකක් සමීප ඇසුරක් තියා ගත්තා නම්.., දැනුමෙන් ටිකක් සන්නද්ධ වුනා නම්.., තමන්ට පේන දේට එහයින් පුංචි ම යමක් හරි දකින්න උත්සහ කරා නම්…, සමහර විට එයාලටත් ඒ අවදියට ළගා වෙන්න පුලුවන් වෙන්න තිබ්බා.
ඒ කොහොම උනත් අපි පුලුවන් උපරිමෙන් ඒ අවදියට ළගා වෙනවා නම් , එහෙම ලගා වෙන්න පුලුවන් නම්, හොදයි නේ ද…?
එතකොට අපිට මේ සමාජය, මේ පරිසරය, මේ මිනිස්සු පේන විදිහ සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වෙන්න පටන් ගනීවි.
මුදල්! බලය! නිලතල! වරප්රසාද! ජනප්රියත්වය!
තව බොහෝ දේවල් පිලිබඳ දැනෙන හැඟීම…? ඒක වෙනස් ම මානයක් ගනීවි.
හැම දේම හරිම හිමින් සාමකාමීව සිදු වන බවක් වැටහේවි…?
@velvet_orchid