vero'

İtiraz edecek sandım ama onun dudaklarında ağır ağır, tehlikeli bir tebessüm belirdi. "Tüh," dedi. "Yakalandım." 
          
          KOŞUN KOŞUNNN 45.BÖLÜM ÖĞRENDİK NİHAYET!

aktif bi adet yazar mı?!?!?!?!?!?!?

BEYAZ SANCI 44.BÖLÜM SİZLERLE! 
          
          "Ama Elif," dedi yeniden bana döndüğünde. Gözlerinde kaç yıkılmış ev vardı, sayamadım. "Ben seni hep ellerim üzerinde taşıdım da sen nasıl beni ezdin geçtin?" Gözünden bir damla yaş daha süzüldü ama bu sefer silmedi. O yaş ikimizin sonu gibi kaldı orada. Bir iç çekip geri vermeden, hayal kırıklığıyla bütünleşen acı sesiyle, "Sen Cemre'nin bile üstüne çıkmayı nasıl başarabildin?" dedi. 

Gülümser gibi oldu ama hemen söndü dudaklarında. "Dediler ya sana, benim zaafım yok diye." Başımı salladım. Kayra demişti, 'Aktan'ın zaafı yok.' diye. "Var Alçin." dedi Aktan. Gözlerimin içine baktı canı yanar gibi. "Sen varsın." 
          
          ÖLÜM KUYUSU 32.BÖLÜM YAYIMDA! 

Kitaplarımla alakalı youtube'da edit paylaşıyorum. Hepinizi bekliyorumm ❤︎ hesabın adı verosthetic

Ellerimi tutmıştu Yavuz. Gözlerimin içine gülümseyerek bakıyordu. "Birine güvenmek benim için çok zor." demişti kısık bir sesle. Başımı sallamıştım. "Ama sana güveniyorum Elif." Gözlerim büyümüştü bu itirafı karşısında, göğsümde bir deli kelebeği hissetmiştim. Omuz silkti. "Bu kolay olmadı ama sonuç bu. Sana güveniyorum. Bir kurşun saplansa, sadece ikimiz orada olsak, elinde silah olsa ve sen sadece, ben yapmadım, desen... ben sana inanırım." 
          •
          Yavuz yutkunup, "Şimdi elinde bir silah var, kurşun bedenime saplanmış." Çenesini kaldırıp güçlükle, "Artık sana inanmıyorum Elif." dedi. Ben ona acı içinde, çaresizce bakarken o başını iki yana salladı. "Artık ölsem güvenmem sana." 
          
          44.bölümdenn

Yeni bölüm hızlı gelebilir mi lütfen sevgili yazarcımm

Nihayet beklediğiniz o sahne geldiii 
          • 
          Öne doğru bir adım atıp, "Yapma," demiştim ki Yavuz kolumdan kibarca tutup beni geri, yanına çekti. Titreyen alt dudağımı ağzımın içine atıp dişlerimi dudağımın bitimine bastırdım. Korku dolu gözlerle kadına bakmaktan başka bir şey yapamıyordum. 
          
          "Ne oyunu?" diye sordu Yavuz, içim yerle bir oldu. 
          
          "Seninle nişanlanmasına sebep olan o oyun." 
          
          43.BÖLÜM; "HER GERÇEK BİR GÜN ORTAYA ÇIKAR" SİZLERLE! 

"İzmir'e gidince mutlu olacağımı mı düşünüyorsun?" diye sordu kısık bir sesle. Sonra burnunu saçlarıma gömdü. "Sen İstanbul'sun; ben nasıl seveyim bir daha İzmir'i?" 
          
          Beyaz Sancı 42.bölümden.. 

Acı bir gülüşle, "Beraber mi öleceğiz?" diye sordum. "Gerekirse," dedi.
          
          ÖLÜM KUYUSU 31.BÖLÜM YAYIMDA!!