꧁ ﾑ乙ﾑり꧂

Benim bir oğlum var, gözleri senin gözlerinden

Beyaz güllerin açtığı kalbine son bir kez daha sığınayım, bu edebi olsun hiç ayrılmayayım

Zaman susmayı öğrendi ardından
          Bir sandal geçti sessizce, ardından anılar döküldü suya
          Bazı gidişler sessizce kabul edilirmiş,
          kalbin orta yerinde bir boşluk bırakarak

Abi, yokluğun üşütüyor diye bir beyaz örtüyle sarıyorlar bedenimi

Bana senden senin okşadığın saçlarım kaldı, ağabeyim

Mir

Mutlu bir tabloya bakıyorum