vivalyavaldi

Lane: Boris, Noah solak
          ROTKOVDA NELER OLUYOR AMINAKOYAYIM

ahlaki açıdan gri olan, hatalar ve yanlışlar yapıp kendini adım adım geliştiren, kitabın başından beri mükemmel olmayan karakterlerden nefret eden insanlar içselleştirilmiş ataerki ve kadın düşmanlığı taşır çünkü mükemmel olmak, toplumun kadına dayattığı bir şeydir. yüksek duygusal zeka, herkesle empati yapabilmek ve her bir hareketinde otomatikman başkalarını, sonrayı düşünmek de kadınlara dayatılan şeylerdir. bir kurgusal karakterden bunları beklemek ve göremeyince dellenmek içsel kadın düşmanlığı demektir çünkü hiçbir insan bu özelliklere sahip olarak dünyaya gelmez, hata yaparak öğrenmesi gerekir

fikirlerine saygı duyduğum ve gerçekten sevdiğim bir insanın aktif olarak yapay zeka, hatta da spesifik olarak chatgpt kullanması kadar ick veren bir şey yok aq kendi fikrin de yoktur şimdi senin bro

melun yaratıcı! niçin senin bile sırt çevireceğin ölçüde korkunç bir canavarı şekillendirdin? tanrı merhamet gösterip insanı kendi görüntüsünde, güzel ve alımlı yapmış; oysa ben senin iğrenç bir şeklinim, hatta bu benzerliğin ötesinde dehşet vericiyim. 
          melun, melun yaratıcı! ben niye yaşadım? benim dışımdaki herkes ya dinleniyor ya eğleniyor, bense tıpkı şeytan gibi içimde bir cehennem taşıyorum!

I'm not really feeling like myself today
          hated every job I've had
          what's wrong with me?
          everyday's the same
          painfully mundane
          'cause I'm running from my feelings
          and my fear of sudden change
          every time I leave my room I wanna die
          even when I'm with my friends
          I'm alone inside
          'cause nothing really matters
          and I don't know what's sadder
          the fact I even try
          or that my hopes and dreams are shattered
          I'm not really feeling like myself today

elime bir bıçak verseler karnıma saplamak ile tersini çevirip içime almak konusunda arada kalırım gibi

lütfen, yalvarıyorum sana beni öldür! beni ellerinin arasına al ve yavaşça öldür! ancak bunu, bir ibadetmiş ve bir günahmış gibi yap. kendini kurtarıyormuş gibi öldür beni ve aynı zamanda da kendi sonunu getiriyormuş gibi. bir vampir avcısı gibi sapla hançeri kalbime ve bir rahip gibi dua et başımda. bir ritüel gibi inanarak yap bunu ve bir çöp gibi fırlat bedenimi lütfen. beni bu hayattan kurtar ve yaşama hakkımı ellerimden al yalnızca. gittikçe batarken beni kurtarma, ben karaya vurmuşken beni yeniden okyanusa gönderme. hayat, benim içinde bulunmama izin vermiyor belli ki, kabul edemiyor beni. onu da fazlaca kirlettiğimdendir belki... lütfen! dünyayı temizleyip arındırırcasına öldür beni. benden vazgeç ardından gelip mezarıma çiçekler bırak. dünya, ay ve güneş hatrına, her bir dönüş için bin defa öldür beni!

"gözlerinize aşıktım, bayan ülker." benim gözlerim kapkara, ölümden ve kusurdan başka bir şey göremezsin.

fransızca ve latince bir gece günaha soktular kendilerini.
          ansızın, bir kan kadar acı ve bir kalp kadar hızlıydı;
          her şeyi kaybetmek ve her şeyi kazanmak uğruna,
          karıştılar birbirlerine.
          ben doğdum o gece.
          iki günahkar fısıltıyı kulaklarımda duyduktan sonra.
          sarıp sarmaladım bir yaşamın bana verebileceği her şeyi,
          her bir darbeyi,
          hissizleşmeyi,
          bitince ortadan kaybolmayı.
          güllerin dikenleri neden batar elime?
          anne, neden acıyor kalbim her güldüğümde?
          anlayamıyorum yazılanları
          baba, neden eksik bıraktın beni?
          asla tamamlanamayacak olmak mıydı beni uçurumlara iten
          yoksa tamamlanmak dileğim miydi orada gerçekleşmeyi bekleyen?

kütüphanede sabahlamak ve ilaçlarla nefeslenmekten, bana bakanların gözlerinde boğulmaktan yitirdiğim bir yaşam. bu yüzden mi hep ekstra oldum? hiç ben olamadığım için mi bu benlikten en uzak olan yerde kendimi görürüm zannettim?