Ben sadece yazmıyorum; yazdıklarımı yaşıyorum. Her cümle, içimde iz bırakmış bir anın, bastırılmış bir duygunun ya da söylenememiş bir sözün yansıması. Yazmak benim için bir kaçış değil, tam tersine yüzleşme. Acıyı, özlemi, sessizliği ve bazen de umudu kelimelerin arasına saklıyorum. Kalemim ne kadar suskunsa, satırlarım o kadar gerçek. Abartıyı sevmiyorum; çünkü hayat zaten yeterince ağır. Yazdıklarımda kusursuzluğu değil, insan olmanın kırılganlığını arıyorum. Eğer bir okur satırlarımda kendine ait bir his buluyorsa, bilsin ki o cümleler bir zamanlar gerçekten yaşandı.