دانشگاه و خوابگاه بهم یاد داد که دوستی کیلو چنده بابا هرکس نزدیکتر فقط و فقط میخواد تنها نباشه همین ولی توقعشونم بالاست ازت کافیه یه جا نباشی دیگه به کارشون نمیای بعد چی میشه طرف دوست جدید که پیدا کرد مدام استوری که بهترینن و فقط واسه خودم منو میخوان و چمیدونم خط قرمزمن و فلان میزارن یهو به خودت میای میگی پس من چی من چی بودم ؟ هیچی عملا
یکی اومد الان سیما صدام کرد اسمم سیما نیست ولی قشنگ بود از لحنش خوشم اومد:)
اینجا هر چی دلم بخواد میگم نه کسی بهش بر میخوره نه چیزی ولی حالا کافیه واتساپ یا اینستا استوری بزارم پیامک گوشیمو میگان با فحش و اینکه چقد دو روعم چقد فرصت طلبم و فلان و بیسار آخه کدو تو پولم نداری فرصت چه طلبی
با این همه چرت و پرتی که تو مسیج بردم میگم متعجبم که چرا یه چنل دیلی نمیزنم تو تلگرام
عه اونی که گریه میکرد افسرده وارانه رد شد آخی به یه چرت عزیزم چیزی که زیاده را اصلا نیازیم بهش نداریا بخدا
شب امتحانی یادشون اومده با رلاشون کات کنن یکی اونور داره گریه میکنه و عر میزنه یکی این ور نشسته داره داد میزنه و فحش میده خب چتونه لعنتیا
بخدا آرامش فقط سینگلی نه دغدغه ی شوهر نه رل فقط دغدغه ی امتحانا
کاش تو واتپد میشد استوری گذاشت اونوقت هیچ کسی فک نمیکرد عن خاصیه تا به خودش بگیره
شخصا دلم میخواد تراوشات ذهنی خودمو یهو پیاده کنم یه جا ولی متأسفانه جنده های دورم زیادن هعی
تفکرات مامانم درمورد ما خیلی معصومانست
دنبال یه رمان بدون سانسور ایرانی بود
که خدایه صحنه های باز بود
بهم گفت دانلودش کن بعد حذفش کن
حالا اینکه من خونده بودمش اونم دوبار به کنار ولی خدایی خیلی جلو خودمو گرفتم نگم مادر منننننن من خودم ختم این کارامممممم حرفه ایممممم