vuplips

Ruhum sanki misafir bu bedende, zamanla hapsolmuş.

Şiir yazma isteğim geri geliyor sanırım, güzel bir his.

Ateş kadehinden büyük bir yudum dudakların, benimkiler ile en büyük günahı yaratır.

Unutulmaya yüz tutmuş bir mimoza artık kalbim. Aşkı unutmaya çalışan, asabi sözlerle sevgiyi aşağılayan.

En az sizin kadar güzel geceler dilerim, tatlı rüyalar.

Güneş bahçemdeki güzel çocuk, çiçekleri teker teker koparıp bir daha gelmemek üzere gitti.

Seni unutuşumun arifesindeyim.

Kafamdan infilak eden hasret ve geçmeyen vakitler karalar yaşanmışlıkları.

Yalan dağılır dudaklarından, açıklanmamış ne kadar söz varsa dağıtır zihnimi.

Kalbimin ışıklarını söndürüyorum uğruna, son bir vedaya izinsiz öpücükler veriyorum yaralarına.