𝐍𝐢𝐱𝐚𝐢𝐚

Hej!
          Piszesz książkę i chcesz, żeby ktoś ją zauważył?
          
          Tworzę grafiki dla autorów, od okładek po pełną oprawę wizualną.
          Jeśli chcesz, żeby Twoja historia przyciągała wzrok i czytelników, zajrzyj do mojej graficiarni „Między gwiazdami”!
          
          Pozwól swojej historii zabłysnąć!
          
          https://www.wattpad.com/story/410532801-mi%C4%99dzy-gwiazdami-grafiki-dla-autor%C3%B3w

Tak bardzl wkręciłam się w pisanie Cigarette, że cały czas mam ochotę pisać tylko je, a muszę też skupić się na Moon Void..

Chcę napisać słodki romans, ale nie potrafię...
           #sendhelp

Ubolewam nad tym, że nigdy nie dostaliście szansy poznać wybranki Arsena

Rozdział mv się pisze jak coś. Idzie mi dosc plynnie narazie:p

Wleciał spontaniczny wiersz, który został napisany chwilę temu...

Cały czas zapomniam o wattpadzie i o pisaniu. To wszystko przez brak weny i nauke.

No halo, gdzie jest moja wena..

Z GÓRY PRZEPRASZAM ZA ZAŚMIECANIE TABLICY!
          
          Hejka, chciałabym Cię zaprosić do mojej pierwszej książki - zależy mi na opinii autorek, które już publikują swoje dzieła, aby nanieść ewentualne poprawki.
          
          Opis:
          
          Odessa Winrlow ma 21 lat i całe życie podporządkowała jednemu pragnieniu - baletowi.
          
          Marzy o scenie Teatru Maryjskiego w sercu Petersburga, o świetle reflektorów, które w końcu uczynią ją kimś więcej niż tylko jedną z wielu tancerek.
          Kiedy dostaje rolę w nowej, brutalnie przeinterpretowanej wersji „Jeziora Łabędziego", wydaje się, że spełnienie jest na wyciągnięcie ręki. Sztuka, sława, perfekcja - wszystko zaczyna układać się w idealny obraz.
          
          Ale idealne rzeczy nigdy nie trwają długo.
          Na jej drodze staje Mickhail Vetrow - charyzmatyczny, niepokojąco wymagający choreograf, którego wizja baletu przekracza granice bólu, kontroli i obsesji. Każdy ruch, który tworzy, zdaje się mieć drugie dno. Każda próba - cenę, której nikt nie chce zapłacić.
          
          W tym samym czasie pojawia się Aleksiej Mozorov - młody, błyskotliwy krytyk baletowy, którego słowa potrafią wynieść artystę na szczyt... albo go zniszczyć. Jego spojrzenie na Odessę jest zbyt uważne, zbyt osobiste, jakby widział w niej coś, czego nie powinien dostrzegać.
          
          A potem teatr zaczyna się zmieniać.
          
          Baleriny z zespołu giną w sposób, który przypomina fragmenty choreografii spektaklu. Jakby ktoś zamieniał sztukę w rytuał. Każda śmierć to kolejny akt w przedstawieniu, którego nikt nie rozumie - ale ktoś bardzo dokładnie reżyseruje.
          
          Im bliżej premiery, tym trudniej odróżnić scenę od rzeczywistości.
          
          
          https://www.wattpad.com/story/410101549?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=reading&wp_uname=sinthia_writes

Minęło 72 dni odkąd zakończyliśmy historie Laryssy i Ashera... WHAT????