Akademik kaygının yeteneği, yaratıcılığı ve ilgiyi öldürdüğünü düşünüyorum. Artık ne güzel bir resim çizebiliyorum ne de iki yüz kelimeden fazla bir şey yazabiliyorum, sanki bildiğim her şeyi unutmuş gibiyim. Bence bunun sebebi ne zaman bir hobimin başına geçsem ders çalışmadığım için vicdan azabı çekmem. Hobilerime harcadığım zaman israf gibi hissettiriyor, bu sürede şu konuya çalışırdım şu testi çözerdim diye düşünüyorum ve bu o kadar kötü bir şey ki resmen kurulu bir makineyim