winstonred

söylemediklerimi kurtulduğun kurşunlar varsay.

la havle amına koyayım

Bu şiiri açtıran, senin göğünde gördüklerimdir. 

Müzeyyen, al şuradaki silahı sık kafama. Ben seni özlemeyi durduramıyorum.

Şimdi oturup bir şeyler olmasını bekleyeceğiz dedi. Otur dedi, otur, ayakta kalma, bayağı bir bekleyeceğiz.

Dudak kıvrımında devrik bi’ tramvay.

Gözlerin, bütün bir ülke şimdi.

.

Ayrılık da aşkın bir parçası dediler, inanmadım. Ayrılık; aşkın bittiği yer değil, sonsuzluğa evrildiği o korkunç boşlukmuş. Şimdi hangi sokağa çıksam senin ayak izlerin, hangi kitaba baksam senin yarım kalan cümlelerin var. Ben seni unutmak için her sabah yeniden hatırlamak zorunda kalıyorum. Bu öyle bir kısırdöngü ki; her 'elveda' dediğimde seni biraz daha derinden selamlıyorum.

Dışı sükûn ile zahir, derunu mahşer.