Biraz içimi dökeceğim, yoksa boğulacağım.
Bugün en yakın arkadaşlarımdan biri kendisinden otuz yaş büyük evli çocuklu bir adam tarafından taciz edildiğini öğrendim. Olay yaşanalı birkaç gün olmuş. Ben bu sabah öğrendim. Kız bir acentayla gezmeye gitmişti. Ancak hiç ummadığı şeyler yaşadı.
Korkusundan susmuş, şoktan çıkamamış kimseye anlatmamış. Bu sabah öğrendiğimizde zoraki ikna ettik. Ama sanki her kelimem bana battı, o değil onunla bende yaşadım sanki. Gerdanında siğiller egzemalar oluşmuş stresten.
İkna edip dekanlığa gittik, danışmandan dekana kadar herkes öğrendi. Acentayla işbirliği kesildi, savcılığa başvurmaya karar verildi. Yine de kız korkuyor. Annesi birkaç güne ameliyat olacak ve başka şehirdeyken bu çok zor. Henüz haberleri yok vizelerden sonra kıza izin verildi evine gidecek ve öyle anlatacak.
Ona bugünden beri destek olup moral verirken ne kadar güçlü durduğumu görseydiniz bana kalpsiz derdiniz. Ama derslikten çıkıp odama gelene kadar onun için ağladığımı da unutmayacağım. Sanki ben yaşamışım gibi boynumda gerdanımda kızarıklıklar oluştu stresten.
Sizden ricam, susmayın. Aklınıza kim geliyorsa arayın hal hatır sorun. Keşke arasaydım o zaman, keşke her daim yanında olsaydım diyorum şimdi. Geç olmadan değer bilin, arayın sorun.
Biz bir şekilde atlatacağız. Zor olacak ama beraber olacağız. Sizde lütfen susmayın, anlatın ve birbirinize sahip çıkın.
Sizleri çok seviyorum<3
-wishperr