Yürek hani sonsuzluğu ister ya
Sonsuz sevginin girdabında bir damla olmaya razı olduğu kadar,
Yürek hani yalnızca avucumuz kadar da lakin içine her şey sığar ya
Bir hasretliğin içinde çırpınıp durur da dile gelmez, kelimeler yetmez olur
Lakin yine de kendini anlatmak ister ya
Uslanmaz anlatmaktan,
Uslanmaz kırılmaktan,
Uslanmaz yeniden kalkmaktan
Sonra bir hâl gelir üzerine sükût şerbeti
Artık sessiz harfler konuşur onu
Sessiz kuşlar göğe sıralanır anlatır
Sessiz eller yazar onu
Bir ben var benden içeri
Bilemedim nedir senden ötesi
Bana seni gerek seni...
Bir olana meftun bu yüreğin sesi.
Tuğba Çabuk