<< 𝓩𝓾𝔃𝓲𝓪 >>

Hejka! Chciałabym zaprosić do mojej książki.
          
          „Kiedyś znałem cię całą. Każdy fałszywy dźwięk, śmiech przy mahoniowym pianinie i zapach szarlotki na twoich dłoniach. Dziś nie wiem nawet, jak wyglądasz”.
          
          Dwanaście lat to wystarczająco dużo czasu, by stać się kimś obcym. Charlotte Burton ma dwadzieścia siedem lat i dłonie, które nigdy nie drżą, bo dawno przestały czuć cokolwiek poza chłodem stali. Wybudowała mur z sukcesów i sterylnej ciszy, by zagłuszyć echo „dwóch tygodni", które nigdy się nie skończyły.
          
          To niesamowite, jak wiele potrafi zburzyć milczenie. Jak bardzo brak jednego słowa może zmienić wspólną melodię w hałas, którego nie da się znieść.
          
           Czy pod białą maską wciąż kryje się Lottie? Ona boi się, że w lustrze nie widzi już nikogo, kogo on mógłby rozpoznać. Niektóre obietnice nie wygasają.
          One po prostu gniją w ciemności, czekając na jeden, właściwy akord.
          Czy można naprawić serce, które od lat bije tylko z przyzwyczajenia?
          
          https://www.wattpad.com/story/409362124?utm_source=ios&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details&wp_uname=itzmehi___
          

witajcie kochani! przychodzę dziś niestety z nie szczęśliwą wiadomością za którą bardzo przepraszam! 
          
          Niestety ale "what have we become?" nie będzie kontynuowane, ponieważ pisanie tej histroii w ostatnim czasie stało się dla mnie bardziej katorga niż przyjemnością, a nei chce niszczyć sobie przez to pasji... Nie mam również pomysłu na to jak dalej kontynuować akcję, ale mam sporo pomysłów na nowe opowieści, więc może za jakiś czas jakaś pojawi się na tym koncie i mam nadzieję że komukolwiek się ona spodoba <3
          
          Jako że nie chcę zostawiac nieskończonej historii u siebie na profilu cała dylogia zostanie usunięta, za co też przepraszam! 
          
          Mam nadzieję, że mnie zrozumiecie i do zobaczenia  kiedyś! 

Dziękuję za dodanie mojej książki do listy lektur <3 Bardzo mi miło!