‎ ‏‏‎‏‏‎ ‏‏‎‏

Yapamıyorum belki deneyemiyorumdur bile sensiz dağılıyorum savruluyorum nefes alamıyorum en mutlu olacak anda seni istiyorum en kötü anda sana sığınmak istiyorum aptalca bitti hatta vedasız bitti öyle kırgınım öyle dargınım ki yaşamımıza bize imkansızlığımıza seni izleyemiyorum bile ilk günkü gibi yanıyor canım asabiyetimi ağlamalarımı daha iyi idare etmeyi öğrenmekten başka bir bok yapamıyorum beraber olalım ölmeden öpeyim seni daha hiç kimselerin bedenlerine karışmamışken ilklerimizi yaşayalım ruhlarımız birbirine karışsın istiyorum seni istiyorum kurtulamıyorum bu histen evim uzaktayken ısınamıyorum sevgi sevgi bile kurtarmıyor balım başka evren değil bu evrende olalım yalvarırım zamanı gelince çürüyüp yem olacak bedenlerimiz böyle ayrı kalmasın sen beni unutabilirsin çocukluk hatası görebilirsin ama benim seni hissetmem ve hâlâ sevmem ömrünün sonuna kadar gölgemle yaşatacak seni 

Her gelişinde yeniden doğuyordu dünyam

İlk günahım değildin ama son günahım da olamana tanrı izin vermedi

Onda şu anki hayatımın tam tersi bir hayatın kapısını gördüğüm için çalmaktan utanmıyorum

Sen çocukluğunu düşünerek bir müzik kutusunun ninnisinde kendini kaybederken, ben sadece sana bakarak aklımı kaybediyordum
          

O gün bana yaşama sebebin ne diye sorduğunda sen diyemedim fakat aklıma tek gelen şey buydu, buydu benim hayatım seni beklemek özlemek sevmek sürekli kontrol etmek seni sevmekten öte herkesten koruyup kollamak öpmek, doymadan öpmek kucağımda yatırmak asla kalkmamak yıllarımı tekrar ve tekrar seni, bizi düşünerek geçirmek ilk veya son değil tek aşkım olduğunu bilmek tek kalp çarpıntım, tek kaçışım, ne yaparsam yapayım hepsinin tek senin için olduğunu bilmekti 

Başka herkes benimle ilişkisinde bir mola verebilir ama ben veremem