wx

Şu sıralar çok çok önceden okuduğum ve gerçek anlamda sevdiğim kitaplara tekrar dönüp , sindire sindire okumak ve geçmişi göğsümde koca bir boşluk ile yad etmek istiyordum. O alacalı ve hüznü kendinden ergenlik dönemimin en büyük şahidiydi burası. Ona tekrar burdayım ve bir süre daha seninleyim demenin bir yolu olacaktı belki de bu bilmiyorum.  
          
          Ama zamanın eli buraya da değmiş ve ben ne bıraktığım ne de umduğum gibi buldum burayı.  Her şey gibi burası da aynı kalmamış.
          
          Sevdiğim yazarların çoğu hikayesini silip gitmiş. Öyle oturdu ki içime. Yakın olduğum bağ kurduğum çok az kişi kalmış. Arşivimde bir elin parmağını geçmeyecek kadar kitap var :) 
          
          Özlemim içimde hikayeler de zihnimin tozlu raflarında hatırımda ne kadarsa o kadar kaldı demek oluyor bu. Neyse burdan da nasibimi aldım. Gidiyorum.

içimde kor, gönlüme ağırlıktın. geceleri gözüme uyku sokmayan hayattın. engellerin büyüğü, yazgımız celladıydın. ruhumu delik deşik eden, bedenime zerre dokunmayandın. Söyle Reşat söyle... şimdi seni ben ellerin ol diye mi sevdim? Ben sanmıştım ki, sen makus talihimin tek tesellisiydin..
          

"Günler gitgide kısalıyor, 
          yağmurlar başlamak üzre. 
          Kapım ardına kadar açık bekledi seni. 
          Niye böyle geç kaldın?"
          
          

"Bir gece habersiz bize gel
          Merdivenler gıcırdamasın
          Öyle yorgunum ki hiç sorma
          Sen halimden anlarsın
          İnsanlardan buz gibi soğudum
          İşte yalnız sen varsın
          Öyle halsizim ki hiç sorma
          Anlarsın "
          
          

Yalnızca şiirler için var olmuşum gibi bir gün..

"Yaşamak bir manga asker karşımda
          Ateş etmeyin diyorum
          Bir diyeceğim var
          Gözlerimi bağlamayın
          Son defa görmek istiyorum insanı
          Göğü, güneşi, denizleri
          Ve bu son ölümün olsun diyorum
          Bir daha öldürmeyin beni.
          Kibritim ıslak
          Sigaram yanmıyor
          Ne olur bir ateş verin
          Bu ilk aldanışım değil
          Bu ilk sönüşü değil umutlarımın
          Ben bu denizin son kıyısıyım..."

"Biliyorlar dünyada ne var ne yok
          Hangi ufuk nerede açılır
          Hangi şafağın önünü kimler kesmiştir
          Yine de duymuyorlar beni bir türlü.
          
          Çünkü kör kulakların, gözlerin sağır."

Yağmuru kim döküyor?

"Vur mezarcı, vur kazmayı toprağa
          Bir yeni ölü geldi 
          Herkes ruhunu teslim eder de gelir 
          Bu başka türlü geldi"

"Alışmak ölümün bir başka adıymış bilmezdim
          Bir yangınsonu yorgunluğu yakıyor avuçlarımı
          Bu rüzgar kulaklarımdan hiç eksilmiyor
          Esirgenmiş bir dünyada müthiş yalnızım
          Geri dönsem bile ben artık o ben olmıyacağım"