xnurx001

Her şeyin çok geç olduğunu düşündüğün anda bir şeyler yapamamak neden bu kadar çaresiz hissettirir..? 

xnurx001

Bir karmaşanın içine yeniden düştüm. Belirsizlik ruhumu yeniden öldürüyor ve ben ne yapacağımı bilmiyorum. Önceden olmasını istediğim şeyin şu an olması tanrının bana yeniden bıyıkaltından güldüğünü gösteriyor. Tanrım neden? Neden beni bununla sınıyorsun?!

xnurx001

Ah, sevgili Juliet,
          Neden böyle güzelsin hâlâ? Yoksa ele avuca sığmayan ölüm mü âşık oldu sana?
          İnanayım mı o iğrenç canavarın bu karanlıkta sevgilisi olasın diye seni sakladığına?
          Bu loş gecenin sarayından hiç ayrılmayacağım.
          Burada yatacağım sana hizmet eden böceklerin yanında, 
          Sonsuza dek dinlenip burada,
          Uğursuz talih yıldızımın boyunduruğundan
          Şu dünya yorgunu bedenimi kurtaracağım.
          Ey gözler son kez bakın! Kucaklayın son kez ey kollar!
          Ve ey siz nefes kapıları, yasal bir öpüşle mühürleyin
          Doyumsuz ölümle yaptığım bu süresiz anlaşmayı!
          Gel, acı ölüm; gel ey rezil yol gösterici!

xnurx001

“Beni hiç sevmeyecek olan sana, bana hiç âşık olmayacak olan sana iyi geceler. Ruhumun kırıkları birbiri ardına batarken, şiirlerimin böyle gecelerde kalbi kırılırken, ellerim ellerine hiç kavuşamadığı için soğurken yazıyorum bu satırları sana. Beni niçin istediğim gibi sevmiyorsun...?” 
          29/10/2019
          
          Gönderilmeyen bir mektubun o hüzün dolu satırları yazarken ağlatırdı beni, şimdi hiçbir şey hissettirmiyor.
          
          

xnurx001

Ah! bir o yana bir bu yana savrulup giderken, mühürlü dudaklarımın ardında çıkmak için savaşan sözcüklerin boğazımı ağrıttığını nasıl anlayabilirsin ki ben söylemeden? Göz yaşlarım göz pınarlarıma dolmadan da ağlayabildiğimi hiç anlamadın sahiden. Şimdi bu gecenin karanlığında saklanmış duygularımın, gün ışığı doldurmadan etrafı, çekip gitmeden önce burayı yağmaladıklarını nasıl anlatabilirim ki sana? “Sana şeffaf olmama gerek yoktu, sen bilirdin içimi.” sanırdım hep. Lâkin öyle değilmiş. Şimdi acı çekmeye mahkûm bırakılan yüreğimin sancılarını sadece geceleri, bazen de sadece uyandığım uykularımda hissediyorum. Ve ben bir şeyleri umut etmeyi bıraktım. Bu tıpkı yaşamayı bırakmak gibi. Bana yaşadığımı iddia etme. Bu dağın sadece görünen yüzü.

xnurx001

Gözlerine baktığımda aynı anlamla, aynı derinlikle ve aynı aşkla bakmıyorum. İçimde bir şeylerin öldüğünü fark edeli çok olmadı. Şimdi içimde senden hiçbir şey taşımıyorum. Bana sevginin hâlâ var olduğunu tekrar hatırlatan biri var. Lâkin hislerim ölmüş, her ne kadar ona bıraksam da kendimi. Şimdi... şimdi kalbim yorgun. Aynı hislerle atmayacak. Lâkin kendimi onun okyanus gözlerine bırakmaya karar verdim. Belki de iyileşeceğim.